Bu mektubu sana göz yaşlarımın tuzuyla yazıyorum. Parmaklarım titriyor, harfler birbirine karışıyor, kelimeler kalbimden dökülürken birer af dileğine dönüşüyor. Her satırında diz çökmüşüm aslında; kelimeler değil, ben secdedeyim. Eğer cennetle arama duvarlar örüldüyse, eğer senden bir adım daha uzaklaştıyşam, bil ki bu yalnızca kalbimin -belkide senin yaratırken bile içini fazlasıyla hassas bıraktığın kalbimin- kendini bir sevgiye kaptırmasındandır.