Aytən Məmmədova
@kirapdunyasi
Hər zaman gülümsə .
Şu anda okuduğu kitap
İyrənclik, rəzillik və dahası var..İnsan ve Duygular
Zatən zəif olan oxuma həvəsim son zamanlarda, dərslərimin ağırlığı və bir sıra problemlərə görə yox dərəcəsindəydi. Oxuma həvəsimin bərpa olunacağı ümidi ilə başladığım kitabdan isə bütün varlığımla iyrənərək, soyuyaraq ayrıldım.
Şantaj haqqında eşitməyən qalmadı yəqin ki. Yaxşı reklamlar, paylaşımlar sayəsində kitab oxundu və oxutduruldu. 
Elhan Elatlı -dan bu günə qədər heç kitab oxumamışdım, ilk kitabım Şantaj oldu, ilk və son. Bu kitabı abituriyent olanda eşitmişdim və kənddən Bakıya gələndə çox tövsiyə etmişdilər. Son olaraq, kitab sərgisində oxucular tərəfindən çox sevildiyinə şahid oldum, kitabı əldə etdim və üstəlik imzalatdım da. Sərgidə Elxan bəyin də kifayət qədər öz qələmindən razı qalmasına və sevməsinə güvənərək kitaba başladım. Amma başlamaz olaydım...
Kitabın nə özünəməxsus bir fikri, nə də xüsusi bir "alıntı"sı vardı. Sanki bir insanın gündəliyini oxuyurdum. Bildiyimizə görə, kitab avtobioqrafik janrdadır; Ülkər adlı bir gənc xanımın başına gələnlər qələmə alınıb. Amma yazıçının kitaba qatacağı heçmi bir şeyi olmaz?! Normalda çox duyğusal bir insan olduğum üçün, hər şeyə ağlaya bilən mən, buradan zərrə də olsa hiss ala bilmədim. Nəyinki ağlamaq, heç təsirlənmədim də. Kitab təhkiyə baxımından mənə çox quru və zəif gəldi. Necə böyük həvəslə başladım və hər bölüm keçdikcə "bəlkə həyəcanlı hissə qarşıdadır" dedim, "bir az da oxuyum, bir az da" və kitab bitdi..:)
Arada özümə sual verirdim ki, doğrudan da böyüdülən kitab budurmu? Kitabda o qədər absurd hissələr vardı ki, Ülkərin faciəsinə gülməkdən üzülə bilmədim. Bəzi şeylərin davamlı təkrarlanması, yazıçının hər bölümdə özünün reklamı isə bir az mənasız idi. Qadın o qədər problem içində ikən hələ də "sevimli yazıçısına" olan sadiq məhəbbəti gözlərimi yaşartdı, vallah!:) Ülkərin və ətrafında olan
Şantaj haqqında eşitməyən qalmadı yəqin ki. Yaxşı reklamlar, paylaşımlar sayəsində kitab oxundu və oxutduruldu. Elhan Elatlı -dan bu günə qədər heç kitab oxumamışdım, ilk kitabım Şantaj oldu, ilk və son. Bu kitabı abituriyent olanda eşitmişdim və kənddən Bakıya gələndə çox tövsiyə etmişdilər. Son olaraq, kitab sərgisində oxucular tərəfindən çox sevildiyinə şahid oldum, kitabı əldə etdim və üstəlik imzalatdım da. Sərgidə Elxan bəyin də kifayət qədər öz qələmindən razı qalmasına və sevməsinə güvənərək kitaba başladım. Amma başlamaz olaydım...
Kitabın nə özünəməxsus bir fikri, nə də xüsusi bir "alıntı"sı vardı. Sanki bir insanın gündəliyini oxuyurdum. Bildiyimizə görə, kitab avtobioqrafik janrdadır; Ülkər adlı bir gənc xanımın başına gələnlər qələmə alınıb. Amma yazıçının kitaba qatacağı heçmi bir şeyi olmaz?! Normalda çox duyğusal bir insan olduğum üçün, hər şeyə ağlaya bilən mən, buradan zərrə də olsa hiss ala bilmədim. Nəyinki ağlamaq, heç təsirlənmədim də. Kitab təhkiyə baxımından mənə çox quru və zəif gəldi. Necə böyük həvəslə başladım və hər bölüm keçdikcə "bəlkə həyəcanlı hissə qarşıdadır" dedim, "bir az da oxuyum, bir az da" və kitab bitdi..:)
Arada özümə sual verirdim ki, doğrudan da böyüdülən kitab budurmu? Kitabda o qədər absurd hissələr vardı ki, Ülkərin faciəsinə gülməkdən üzülə bilmədim. Bəzi şeylərin davamlı təkrarlanması, yazıçının hər bölümdə özünün reklamı isə bir az mənasız idi. Qadın o qədər problem içində ikən hələ də "sevimli yazıçısına" olan sadiq məhəbbəti gözlərimi yaşartdı, vallah!:) Ülkərin və ətrafında olanAytən Məmmədova
Haladır size necə doğru ifadə etdiniz .Mən həyatımda bu qədər hirslənəcəyim bir kitab oxumamışdım.Rəsmən nifrət etdim kitaba.