Sənə on gözlə baxmaq istəyirdim, hərəkətlərini, baxışlarını gözlərimə yığırdım. Gülümsəyirdim ki, sənin təbəssümünü görüm; əlini öpürdüm ki, əlimi necə öpdüyünə bir də baxım. Özüm özümü arxayın edirdim ki, bunlar heç vaxt yadımdan çıxmayacaq. İstərdim ki, əlinin yerləri bədənimdə həmişəlik qalsın, mənim çəkdiyim sığallar isə sənin bədənini çürüməyə qoymasın.
"Zengin olmak marifet değil," derdi Momo ya. "Her isteyen zengin olabilir. Birazcık zenginlik için hayatlaını, ruhlarını satanların haline bir baksana ne hale gelmişler! Yok. Ben onlar gibi olmak istemem. Varsın ve cebimde kahve param olmasın. Ama yeter ki hep aynı Gigi kalayım!"
Momo'nun hiç kimsenin yapamayacağı șekilde başardığı șey dinlemekti. Belki şimdi pek çok kimse, bu da bir şey mi, herkes dinlemesini bilir, diyecektir. Oysa hiç de öyle değil. Çok az insan gerçekten iyi bir dinleyicidir