Bazen sadece birazcık da olsa sana duyulan bir sevgi ,bir değer varsa hissetmek istersin ama asla hissedemezsin.
Ve zaten bir süre sonrada sen hissetmek istemezsin, yavaş yavaş ama emin kararlarla hem o kişilerden hem de hayattan artık sıkılırsın ve iş işten geçtikten sonra sana o sevgi , değer gelse de bir anlamı kalmaz. İşin komik tarafı bide bundan dolayı sen suçlu olursun. Eğer başkasının günahı varsa içinizde masum insanlara çektirmeyin, baskı kurarak,üste çıkmaya çalışarak ,bağırarak üstünlük kurmaya çalışmayın ,en ufak tartışmada sen sen sen demekten vazgeçin . Bir kez hata yapıldı diye her bir konuda aynı şey başa kalkmayın, bununla baskı yapmayın. Farkında olmadan elinizde ki son dal da kurur sonra da arkasından bakar kalırsınız. Sevmiyorsanız da açık açık söyleyin kimsenin kalbini kırıp ahını almayın ,yanındaymış gibi gösterip varlığınızı esirgemeyin. Ya var olun yada yok...
Var olduğuna inandığım sevildiğimi sandığım kişiler tarafından sevilmediğimi öğrenmek yada değer görmemek beni tamamen bu hayattan soğuttu. Evet sen kendini sev yeter diyebilirsiniz belki ama bazen yetmiyor bir el arıyorsun omzunda hissedecek. Aile , eş , dost aaa bir de bakmışsın hiç birisi yok. Sağ olun var olun, yanımda olduğunuz günlere sayarım sorun yok...
Sevgiyle ve esenlikle kalın, HOŞÇAKALIN...