Zavvalı genç adam eliyle yüzünü kapttı ve insanoğlunun ne kadar da insanlıktan nasibini almamış olduğunu; ileri, eğitimli ve laik birinde, hatta dünyanın asil ve dürüst olarak kabul ettiği kişide bile ne kadar vahşi bir kabalığın saklı olduğunu görünce yaşamı boyunca birçok kez ürperdi !
Ancak dünyada kalıcı bir şey yoktur asla, dolayısıyla mutluluğu artık ilk dakikadaki gibi değildir. Üçüncü dakikada ise mutluluğu daha da azaldı ve nihayetinde bir çakıl taşının düşerken suda yarattığı dairelerin sonunda pürüzsüz bir yüzeye dönüşmesi gibi sıradan bir ruh haline döndü sessizce.