Yazar:
Philippe Djian
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Geleceğe dair ilginç senaryoların aldığı bir kitap, çok kısa anlatımlarda bulunulduğu için bazı ayrıntıların gözden kaçtığını düşünerek okudum, şunu da unutmamak lazım gezegenimiz hayatta kalmanın hep yolunu buluyor bizim hayatta kalmak için ona ihtiyacımız var
Merhaba. Bu ayın bir diğer kitabı kütüphaneden aldığım Philippe Djan’in 2030’u oldu.
Baş karakter Greg, karısını ve oğlunu bir trafik kazasında kaybetmiştir. Yaşadığı bu travmatik olay neticesinde kayınbiraderi Anton’un da yardımıyla daha konforlu bir yaşam sürer.
Yeğeni Lucie kanalıyla çevreci aktivist Vera ile tanışır. Bundan sonraki süreçte bakış açısı değişmeye başlar.
Greg, Anton’la birlikte çalıştığı labaratuvarda da artık çalışmak istemez ve herkes tarafından garip karşılanan farklı şeyler yapmaya başlar.
Distopik anlatı olan eser konu itibariyle ilgi çekici görünse de etkilenmedim ne yazık ki.
#kitapalıntıları
Çekildiği kuytu köşeden dışarıya bir adım attığının kendisi de farkında mı acaba...
İnsanlar her gün düşüyordu yarıklara. Birilerinin onları itmesi gerekmiyordu.
Tabii ki inandığın, savunduğun şeyler olacak. Yoksa kaybolur gidersin.
Sorun görmek için insanın kafasını herhangi bir tarafa çevirmesi yeterliydi.
İnsanın inandığı şeyler olmalı hayatta, dedi.
Bir mecburiyet değilse de tercih edilesi bir şey bu bence.
Yazar Hakkında
Philippe DjianYazar · 11 kitap
Philippe Djian 1949’da Paris’te doğdu. Lisede okuduğu yıllarda, henüz 16 yaşındayken Gallimard yayınlarının satış bölümünde çalışmaya başladı. Raymond Queneau, Paul Morand ve Roger Grenier gibi yazarlarla bu dönemde tanıştı. Üniversitede bir yıl edebiyat, ardından bir yıl gazetecilik okudu. Öğrenimini yarıda bırakıp Amerika’ya gitti Altı ay kadar, Rockefeller Center’daki bir Fransız kitabevinde çalıştı. Daha sonra Kolombiya’ya geçti. Dört ay kaldığı bu ülkede seçimler ve gerillalar üstüne bir yazı dizisi hazırladı. Fransa’ya dönüşünde bu derlemeyi L’Humanité Dimanche dergisine sattı. Gazetelerde makaleler ve yazı dizileri kaleme aldı. 1981-1984 arasında Bleu comme l’enfer (Cehennem Mavisi) ve Zone érogène (Erojen Bölge) adlı iki roman yayımladı. Bleu comme l’enfer, Yves Boisset tarafından 1985 yılında filme alındı. Djian, asıl başarısını 1985 yılında yayımladığı 37°2 le matin adlı romanıyla elde etti. Jean-Jacques Beineix’in bir yıl sonra Betty Blue adıyla sinemaya uyarladığı bu roman, 800 000 satış rakamına ulaştı. 33 hafta gösterimde kalan filmiyse dört milyon kişi izledi. 1989 yılında Amerika’ya yerleşen Djian, iki yıl bu ülkede yaşadı. 1991-1993 yılları arasında, Floransa ve Bordeaux arasında yolculuklar yaparak Sotos adlı kitabını tamamladı. Aynı yıllarda, Flammarion yayınevinden ayrılıp dönemin en yüksek transfer ücretiyle Gallimard yayınlarına geçti. 1995 yılında İsviçre’ye yerleşen yazar, Assassins (Katiller), Criminels (Suçlular) ve Sainte-Bob (Aziz Bob) üçlemesini burada tamamladı. 1999’da Paris Film Festivali jüri üyeliğine seçildikten sonra yeniden ülkesine döndü. 2002 yılında, Céline, Hemingway, Kerouac, Cendrars, Salinger ve Brautigan gibi sevdiği yazarlar üstüne kaleme aldığı yazılarını Ardoise (Arduvaz) başlıklı derlemede bir araya getirdi. Aynı yıl Ça, c’est un baiser (Buna Öpücük Denir) başlıklı romanını, 2003 yılında da son kitabı Sürtüşmeler’i yayımladı. Fransa’nın en Amerikanvari ve avangard yazarlarından biri sayılan Djian’ın romanları yirmi ülkede yayımlandı. Yazar, karısı ve üç çocuğuyla halen Paris’te yaşıyor.
