Akış
Ara
Ne Okusam?
Giriş Yap
Kaydol

Abdullah’ın Ablası

Şiir Erkök Yılmaz

Sözler ve Alıntılar

Tümünü Gör
Yardım istemiyorsun, istemiyoruz. Hakkımızı istiyoruz...
"Bu bastırışta yitirilen, zaten hiç elde edilemiyen, yeniden bulunduğunda hiç yitirilmemişçesine başlayan, ama hep yarım kalan o adı konmamış duyguyu bulmak mümkündü."
Sayfa 114Kitabı okudu
Reklam
Büyümüştü. Derin bir iç çekti. Büyüdük de ne oldu, dedi.
Sayfa 78 - Yapı Kredi YayınlarıKitabı okudu
Abdullah sorunu çözmüştü. Bütün sorunlarını. Babasının rakibini uzaklaştırmıştı. Bunu yaparken gene Nedim'i kötülemiş, gene kendi cici çocuk olmuştu. Abla'sının gözüne girmişti. Gözlerine. Evet, pırıl pırıl, nişanlısından başkasını görmeyen o gözlere. Girmişti işte.
Sayfa 43 - Yapı Kredi YayınlarıKitabı okudu
"Nedim, sen papaz nedir bilir misin?" diye gürledi, "İskambil papazı mı? Bilirim, ne olmuş?" Abdullah kıpkırmızı kesildi. Suçlu suçlu Nedim'in gözlerinin içine baktı. "Niye sordun?" dedi Nedim, "Papaz diye kime. Ona mı derler?" "Papaz diye papazlara derler, ne bileyim yani. İmam gibi bir şey." dedi Nedim, "İmamlara mı papaz derler?" "Yoo." dedi Nedim, "Papaz demezler ama, papaz da onun gibi yani. Pek bilmiyorum." dedi, "Niye sordun?" "Merakîliğimden!" dedi Abdullah bilgiç bilgiç, keyfi birden yerine gelmişti.
Sayfa 102 - Yapı Kredi YayınlarıKitabı okudu
Evden içeri girdiğinde Abdullah çok, pek çok yorgun olduğunu duydu.
Sayfa 93 - Yapı Kredi YayınlarıKitabı okudu
Reklam
Mahir her zamanki kasvet dolu duruşuyla: "Bu düzen böyledir kardaş." diyordu, "İnsanı insana kırdırır, dostu dosta."
Sayfa 43 - Yapı Kredi YayınlarıKitabı okudu
100 öğeden 11 ile 20 arasındakiler gösteriliyor.