Reklam
Sonrasında defalarca okudum. Kendimi her yalnız hissettiğimde, ki bu hayatımda en çok hissettiğim duyguydu.
"Hayatta seyirci olma, oyuncu ol.
“Yaşamda seyirci olma Ada, oyuncu ol. Mutlu olanlar oyunculardır. Seyirciler sadece başkalarının mutluluğuna bakarlar. Bunu sakın unutma.”
Terk edilmenin acısının bir süre sonra ölümden bile beter olduğunu düşünmeye başladım. Ölüm eninde sonunda kabul edilirdi. Ne kadar seversen sev, sevdiğinin geri gelmeyeceğini kabulleniyordun. Bilinmezlik ise her şeyden daha kötüydü. Bu acıyı yaşamamak için keşke ölseydim dediğim o kadar çok gecem oldu ki.
Reklam
Reklam