On iki seneyi aşkın bir süre devam eden beyin fırtınasında ; kimi Ali Yüksel Erbeden'e ait, kimisi de yine kendisine çarpıp bu kitaba eklenmiş düşüncelerin oluşturduğu kitap ; Aforizmalar.
Kitaptan birkaç alıntı bırakıyorum buraya, devamı ve çok daha fazlası elbette kitapta :-)
"Hiçliğin, çaresizliğin pençesindeki, ölüm korkusunu yenmiş kişi, bu noktadan hareketle aşkın bir tutum geliştirebileceği gibi ; kötücül, yıkıcı bir anlayışa da gidebilir."
"Erdemsizlikle suçun ayrımı nasıl yapılacak? Hak, hakikât adalet ayrı, erdem ayrıdır. Erdem adaletten üstündür."
"Bilmek ne demek?
Bilmek, anladığını zannetmektir."
"Bilinç aşkınlığında benlik kaybolur. Kendine gelmek isteyen, kendini aşmak zorundadır. Ve başkaları için diye bir şey yoktur. Her şey kendi içindir. Başkaları ya istifade eder ya da maruz kalır... En büyük ego kendinden vazgeçendir."
"Alçakgönüllülük ve tenezzül birdir," diyor Adorno. Evet, bence de öyledir. Samimi değilsen 'tenezzül' etme. Samimi olmak bile aslında öyle olmamaktır. Olduğun gibi ol. Kırmadan izah et,harbi ol ya da sessiz kal... "Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol." Mümkün mü? Perdesiz yaşayan kimse var mıdır? Olmuş mudur? O kadar temiz kalınsa bile o kadar doğrudan olunabilir mi? "
"Şükretmek ;kendini rahatlatıp, yukarıda gözü olmadan, aşağıdaki için de hiçbir şey yapmadan oturmak ise ben yokum. Haline şükredebilirsin ama aşağıdakiler mücadeleye devam etmeye, yukarıdakiler de hakkaniyeti gözetmeye çalışmalı."
"Sakın hiç kimsenin fikrini tabulaştırmayın. Sakın sorgulamayı bırakmayın. İnanmayı seçtiğiniz doğruyu yaşayın ama dayatmayın, dayatanlara da yüz vermeyin. Gösterin ama manzaranın değişebileceğini de hatırlayın ve hatırlatın. Herkesin “kendi” olabileceği, farklı olanları bir arada yaşatabilecek düzeni isteyin. "