Çünkü büyüdükçe şerbeti kaçıyor hayatın. Tuz oranı arttıkça, sirkeye dönüyor suratlar. Biz hep çocuk kalalım. Hayallerimizle, oyunlarımızla, munzurluklarımızla.
Şu an ve bundan sonraki tüm anlarda,sadece kemdin olarak yürüyeceksin. Tek başına olabilirsin ancak yalnız değilsin,cesaretin ve yapabileceklerine olan inancın ile birliktesin. Bu okul bitmeyecektir. Ancak bil ki bugün bir kayayı daha çatlattın. Sonucu ne olursa olsun,Bu büyük bir direnişti.
“Biz toplumca "ben seninim ve sen nasıl istersen öyle olurum" felsefesi ile büyüdük. Hâlâ başkaları için yaşıyoruz, isteklerimizi erteliyoruz, elalem ne der diye vazgeçiyoruz, etrafımızdaki herkes her şeyi hak ediyor da bir tek biz kendimize yakıştıramıyoruz hayallerimizi gerçeklestirmeyi çünkü bencil olmakla suçlanmaktan korkuyoruz.”