Akış
Ara
Ne Okusam?
Giriş Yap
Kaydol

Seksenli Yıllar İncelemesi

Anne Beyaz Çoraplarım Nerde?

Oğuz Tektaş

Anne Beyaz Çoraplarım Nerde? Gönderileri

Anne Beyaz Çoraplarım Nerde? kitaplarını, Anne Beyaz Çoraplarım Nerde? sözleri ve alıntılarını, Anne Beyaz Çoraplarım Nerde? yazarlarını, Anne Beyaz Çoraplarım Nerde? yorumları ve incelemelerini 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Zıt ! Erenköy: Seksenli yılların unutulmaz geyiklerinden biridir. Daha ziyade gençler ve çocuklar arasında kendine yer bulmuştur. Yanınızdakine anlamsız bir şeyler söylerdiniz (abızıttm mı? vb.) o ne olduğunu an­lamak için sorduğunda da “Zıttttt errenköy” derdiniz. Anlamsız, saç­ma şeylerden biriydi aslında, ama epey bir süre gündem meşgul etti. Sanırım Sadri Alışık filmlerinde de rastlamışızdır. Olayın esası şudur; zıt Erenköy, sadece Erenköy istikametinin ter­sini söylemek için kullanılmıştır.
Sayfa 222Kitabı okudu
Stüdyo Pazar: Rahmetli Cenk Koray’ın sunduğu, arada sırada Gü­neş Tecelli’nin de eşlik ettiği, yokun yok olduğu bir programdı. Konuklar vardı, müzik vardı, komedi,çizgi film, yarışma, spor her şey. Erkan Yolaç “Evet Hayır” yarışması yapar, her yarışmacıya “Mehter Marşı’yla gelip İzmir Marşıyla gideceksiniz, kafanızı emme basma tulumba gibi sallamaya­ caksınız ve kesinlikle o iki kelimeyi kullanmayacaksınız. Hazır mısı­nız efendim...” diye sorar ve sonunda yüksek sayıda kendi başarısıy­la biten yarışmayı yapardı. Tele Kutu efsane olmuştu. Cenk Koray m “Kutunuzu açayım mı?” repliği, okullarda bir alay konusuydu. Bay Meraklı’yı orada tanıdık, Red Kit’i o program içinde seyrettik.
Reklam
Pazarda Su Satmak: Ben ve benim yaşımdaki erkek çocukları ilk ticari teşebbüs olarak, semt pazarlarında su satmayı seçmiştir. Aslında bu seçim değil, bir gelenek, sanki doğal bir durumdu. Yani erkek çocuksanız ve evinize yakın bir semt pazarı varsa, siz de burada su satmak zorunda olurdu­nuz. İşin ilginç yanı ise, bu satış sırasında, hemen her çocuğun aynı tonlama ile “buuuzz giibiii soğuk sudan iiiçeeeeeen” diye, bağırıyor olmasıdır.
Sayfa 174Kitabı okudu
Mektup Günlük hayatta kullanmadığımız, daha doğrusu artık gerek duy­madığımız, atalarımızın kullandığı iletişim aracı. Bize nasıl Kızılderililer’in dumanla haberleşmesi veya posta güvercinleri garip geliyorduysa, şimdikilere de mektup garip geliyordur diye düşünüyorum.
Sayfa 151Kitabı okudu
Maçın Uzaması Olayı: Topun sahibinin eve çağırılması, balkona top kaçması ya da bin­ lerinin sakatlanması sonucu maçlar erken bitebilirdi. Bunun haricin­ de 5’te devre 10’da biter kuralı geçerliydi. Eğer maç 10’da bitecekse, ama bir 9-9’luk beraberlik varsa, maç direk olarak 11’e uzardı. Velev ki maç, 10-10 oldu, bu seferde 12’ye uzardı. Bu neden böyledir bilin­mez ama yerleşik bir kuraldır.
Sayfa 143Kitabı okudu
Hatıra Defteri :
" Mutluluklarının kum taneleri kadar çok,üzüntülerinin yaz yağmurları kadar kısa olması dileğiyle..."
Sayfa 105Kitabı okudu
Reklam
" Güzeldi o zamanlar her şeyin güzel olduğu kadar. "
İsim - Şehir: Çocukluğumuzun vazgeçilmez oyunlarından biridir. Şimdiki ço­cuklar da oynuyorlardır umarım. Çok eğlenceli ve öğretici oyunlar­dandır. İsim, şehir, bitki, eşya, hayvan, artist, ülke diye sıralama yapı­lır, her oyuncu kağıdını kendi hazırlayarak, bildiği ismi yazardı. Ara sıra dışardan gizli yardımlar da alınırdı. Bir keresinde kardeşlerim oy­narken, biri benden yardım istedi ve “O”harfi ile hayvan sordu. Ben­ de “Orangutan” dedim. Aldığım cevap beni şok etmişti. “Artist ismi sormadım, hayvan ismi sordum”. Neyse ben orangutanın bir hayvan olduğunu anlattım. Gerçi sonuçlar açıklanınca, bir şok daha geçir­ dim. Çünkü hayvan alanı boş, artist alanında ise, “Orhan Gutan” ya­ zıyordu. Bol tartışmalar yaşanır, etrafta bir bilen aranırdı.
21 öğeden 1 ile 15 arasındakiler gösteriliyor.