Ardıç Ağacı
Merve ÖzdemirYazar:
Merve Özdemir
Yorumlar ve İncelemeler
Selam arkadaşlar Günümüz yazarlarından yazdığı ilk kitap olan Ardıç Ağacı eserinin yorumuyla geldim. Yorumuma başlamadan önce şunu belirtmek istiyorum ki çağdaş yazarlardan daha çok eser okumam gerekiyor, bu kitaptan sonra her ay en az 1 tane çağdaş yazar okumaya karar verdim.
Kitapta mutsuz bir evliliğin içine hapsolmuş 18 yaşında kurduğun hayallerin yakınından bile geçmemiş olan genç bir kadın var ismi Lale. Lale yaşadığı kötü deneyimler sonucu hayattan belli dersler almış ve 31 yaşında tekrardan kendi için iyi bir şeyler yapmaya karar vermiş, geç de olsa hayata yeniden başlamaya çalışan, güçlü ve kararlı bir kadın.
Babasının ölümüyle birlikte, kötü evliliğinden sıyrılıp çocukluğunu geçirdiği köyüne dönüyor ve burada başlıyor hikayemiz. yazar bir şu ana, bir geçmişe giderek hikayeyi diri tutmayı başarmış. 18 yaşındaki Lale'yi okurken de keyif aldım 31 yaşındaki olgun kadın Lale'yi okurken de keyif aldım. Yazarın ilk kitap olmasına rağmen sizi hikayeye bağlayabiliyor.
Karakter isimleri kitapta o kadar önemlidir ki bazen isimlerin fazla dikkat çekici olması hikayenin gerçekliğine gölge düşürebiliyor bu konuda yazarı eleştirebilirim Ancak büyüleyici bir bölüm vardı ki o da Lale'nin psikiyatristi ile olan konuşmaları... hatta alıntı bırakmak istiyorum;
"Bazı anılarsa bize çok acı verir, hatırlamak istemediğimiz o anıları ise sandıklara kilitleriz. Ancak o sandıkları fark etmeden sırtımızda taşımaya devam ederiz. Unutmaya çalıştığımız hatıralar bize çok ağır bir yük olur hayat boyu. Oysa yapılması gereken, onları sandıklara kapatmak değil; tam tersi ortaya çıkarıp çözümlemeye çalışmaktır."
Çoğumuz böyle yapmıyor muyuz? Bize kötü gelen şeyleri zihnimizde düşünüp düşünüp dibe batıyoruz, ya da geçmişte yaşadığımız kötü olayları sürekli aklımıza getirerek pişmanlıklar
Her şeyi geride bırakıp eğitimiyle, evliliğiyle sıfırdan bir hayata başlayan ancak yıllar sonra başladığı noktaya geri dönen bir kadının hikayesi Ardıç Ağacı.
İnsan ne kadar düşse, yanında kimse olmasa da en baştan kendinin en iyi versiyonunu yaratmaya çalışmasına dair umut verici aynı zamanda.
Ne olursa olsun hayallerimizi gerçekleştirmek ve yeniden başlamak için hiçbir zaman geç değil
Lale çok küçük yaşta taşıyabileceğinden çok daha büyük bir yükün altında buluyor kendisini.
Sürekli gördüğü kötü rüya ise geçmişteki kötü anılarının su yüzüne çıkması için çırpınmaları aslında.
O hatıralar geri döndüğünde ise Lale büyüdüğü, çok sevdiği Gülova’yı artık geri dönmemek üzere terk eder ta ki 13 yıl sonra babasının ani vefatına kadar.
Çocukluğundan itibaren annesi ile arası hiçbir zaman iyi olmayan Lale, geçen süre zarfında bu konuda pek bir şeyin değişmediğini de eve adım atar atmaz fark eder.
Ancak 8 yıllık mutsuz evliliğinden sonra geri dönmeyi de düşünmezken artık hayallerinin peşinde koşmak, kendi ayakları üzerinde durmak için bir fırsatı olduğunu düşünerek yeni hayatına bir kapı açar.
“Bazı anılarsa bize çok acı verir, hatırlamak istemediğimiz o anıları ise sandıklara kitleriz. Ancak o sandıkları fark etmeden sırtımızda taşımaya devam ederiz. Unutmaya çalıştığımız hatıralar bize çok ağır bir yük olur hayat boyu. Oysa yapılması gereken, onları sandıklara kapatmak değil; tam tersi, ortaya çıkartıp çözümlemeye çalışmaktır."
Merve Özdemir 
Ardıç Ağacı
Kitabı @kitaplarınperisi önerisi ile aldım. Çağdaş bir yazardan günümüzden bir eser okumak istedim.
Kitapta mutsuz bir evlilik yapan Lale babasının ölümüyle birlikte evliliğini arkasında bırakıp büyüdüğü köyüne dönüyor. Hikaye de burada başlıyor. Lalenin evliliğinden kurtulma, farklı bir hayat kurma çabasını okuyoruz.
İncelemem eleştiriye daha yakın olacak sanırım. Çünkü eleştireceğim birkaç nokta var. Öncelikle kitaptaki kurgu biraz zayıf kaldı bence. Olay örgüsü güzeldi aslında ama duygular bana geçmedi yoğun değildi, bana biraz yavan geldi. Kendimi lise yıllarında wattpad adlı kitap uygulamasından haftalık yayımlanan bölümleri okuyor gibi hissettim. Karakterlerin isim seçimleri de bu hissi kuvvetlendirdi diyebilirim.
Yazarın ilk eseri olması dolayısıyla gayet başarılı elbette. Çağdaş yazarlara şans vermeye devam etmeliyiz.
Gayya Kuyusundan Ardıç Gölgesine: Bir Özgürlük Yolculuğu
Bazen hayat, biz en yoğun olduğumuzda, zihnimiz bambaşka meselelerle (belki sınavlarla, belki Dişi Kurdun Rüyaları gibi ağır yüklerle) doluyken karşımıza hiç beklemediğimiz bir kapı çıkarır. Merve Özdemir’in Ardıç Ağacı benim için tam da böyle bir kapı oldu; bir arkadaş tavsiyesiyle başlayıp, toplu taşımanın gürültüsünde ilk on sayfasında beni kendine bağlayan o sessiz ama güçlü çağrı.
Kitabın başkahramanı Lale, aslında hepimizin içindeki o "keşkeler denizinde" boğulan yanımızı temsil ediyor. Babasının vefatıyla köklerine, doğup büyüdüğü yere dönmek zorunda kalan Lale’nin hikayesi, sıradan bir aşk romanı olmanın çok ötesinde. Bu, bir kadının kendi kaderinin iplerini eline alma, yarınını kimsenin ipoteğine bırakmama mücadelesi.
Yaşadığımız coğrafyanın en acı gerçeği olan şiddet, bu kitapta sadece fiziksel bir darbe olarak değil, ruhu ilmek ilmek çürüten psikolojik şiddet olarak karşımıza çıkıyor. Psikolojik şiddet, şiddetin en tehlikeli, en sinsi türü. Üstelik fail her zaman bir erkek de değil; bazen bir anne, bazen bir hemcins... İnsanın diploması, eğitimi ya da statüsü ne olursa olsun, bu gayya kuyusuna düştüğünü fark etmesi bazen yıllarını alıyor. Lale de bu görünmez zincirlerin içinde, maruz kaldığı şeyin şiddet olduğundan bile habersiz, bir bunalımın içine hapsolmuştu.
Ancak Lale’nin hikayesi bize şunu hatırlatıyor: Harekete geçmediğimiz sürece o kuyuda nefes almaya "yaşamak" demek zorunda kalırız. Lale o kararı hayatının sonunda bile vermiş olsa, bu her zaman desteklenmeye değerdir. Çünkü o zinciri kırmak, "artık yeter" diyebilmek ve bir ardıç ağacı gibi tek başına ama dimdik ayakta durmayı seçmek, dünyanın en zor ama en onurlu eylemidir.
Sonuçta, bir gün bile kendi iradenle yaşamak, bir ömür boyu
Reklam
