Aşk Risalesi
İbn-i Sina
Demek ki, varlıklar, ya içlerinde bulunan aşk sebebi ile vardırlar, yahut onların varlıkları ile aşk birbirlerinin tamamıyla aynıdır.
Tabiatta lüzumsuzun varlığı lüzumsuzdur. Binaenaleyh mutlak ve külli aşk dışında hiçbir aşk yoktur. O hâlde tanzim edilmiş hüviyetlerden her birinin varlığı, içindeki gırızî bir aşk sayesindedir.
Reklam
Fakat hoş sûreti, aklî bir bakımdan severse, bu ilk müessirden ve mahz maşuktan tesir almaya en yakın olana ve yüksek ve yüce işlere en çok benzeyene düşkünlüğünden dolayı, yüksekliğe bir vesile ve iyilikte sonuna kadar gitme sayılır. Bu, ince ve lâtif bir yiğit olması için, kendisine ehliyet kazandırır.
Sonra, varlıkların her biri, kendine uygun olanı güzel bulmakta ve bu yok olunca, ona temayül etmektedir.
İnsan, aynı şekilde, mütehayyile kuvveti ile, ince ve görülmemiş derecede güzel şeylere tasarruf eder; öyle ki, bu tam sâfiyetle akla benzer itidal hususunda kemâl ehli ile anlaşmayı tahayyül eder.