Yazar:
Hacer Yıldırım Foggo
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
2022
Yayınevi:
Doğan Kitap
ISBN:
9786258215557
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Askıda geçen hayatların karşısında bir çözüm, bir politika üretmesini beklediklerimiz, duymak istediğimiz politikalar yerine, derinleşen yoksulluğun bir "güvenlik", bir "vatan savunması " sorunu olduğunu söyleyerek ve herkesin de böyle düşünmesini isteyerek yoksullar üzerinde baskı kuruyorlar.
Hatta o kadar ileri gidiliyor ki kendileri yoksulluk yaşamasa da yoksulluk içinde yaşayanlar için "menüler", "küçük porsiyonlar", "yarım simitler" öneriyorlar.
Bütün bunlar işe yaramadığında da "iş beğenmiyorlar" diye suçluyorlar. Yıllardır yoksulların kentsel dönüşümle yerlerinden edilenlerin yanında yer alan yazar Türkiye' nin görünmeyen yüzünü gösteriyor, duyulmayan sesini duyuruyor.
Kentsel Dönüşüm - Rantsal DönüşümDuygu ve Düşünce
Hacer Foggo ismi kulağıma çalınmıştı sanırım ama nerden, nasıl hiçbir fikrim yok. Gazeteci olduğunu da söyleyebilirdim ama sevgili Ünsal Ünlü’nün bir yayınında kitabını tanıtana kadar kitap yazdığını da bilmiyordum. Zaten Askıda Hayatlar ilk kitabıymış.
Ünsal Ünlü’den Sulukule’deki yıkımların öykülerini yazdığını ve çok iyi bir kitap olduğunu duymama rağmen söz konusu Romanlar olunca kitapta trajik yıkım hikâyelerinden çok trajikomik unsurlar okuyacağımı, hadi açıkça söyleyeyim neredeyse eğleneceğimi bile düşünmüştüm. Yıllardır beynimize kodlandığı şekilde, bir Roman söz konusu olur da nasıl elem, keder, gözyaşı olabilir değil mi? Onlar bizim için fakir de olsalar, aç, açıkta da olsalar, kış günü ayakları çıplak da dolaşsalar her daim güler yüzlü, neşeli insanlar değiller miydi? Nasıl Roman adıyla acı kelimeleri yan yana olabilirdi ki, çok saçmaydı.
Siz de benim gibi düşünüyorduysanız bu kitabı sakın okumayın. Hele dışarda, kafede, ortalık yerde filan hiiiç okumayın. Benim evde hıçkırıklar içinde okuduğum kitabı okurken en duygusuz olanınızın bile gözyaşlarınızı tutamayacağınızı garanti ederim. Tabi bu sözüm kitabın yazarı gibi vicdanlı insanlara, haksızlık karşısında etkilenen, adam sende demeyen, harekete geçmek isteyen, elinden geleni yapma gayretinde olanlara… Yoksa diğer tür zalim insanlar, hayat gibi kitabın da yardımcı oyuncuları.
Kitap, 2006’da Sulukule’de başlayan ve hâlâ yer yer çeşitli semtlerde devam eden “Kentsel Dönüşüm” adı altında başlayan ancak hızla “Rantsal Dönüşüm” hareketine dönüşen devlet eliyle uygulanan yıkımları anlatıyor. Konuya bakınca haber ve belgesel niteliğinde bir kitap umuyorsunuz ancak olaylar, gerçeklere dayansa da bir roman gibi (bu kitap olan roman) kendinizi hikayelerin içinde buluyor, nasıl başlıyor nasıl bitiyor anlamıyorsunuz.
Derin yoksulluğun izleriHayat ve İnsan
Metro da okumalar. Değerli Büyüğüm Hacer Foggo Hanım’ın kıymetli eseri…
“Derin yoksulluk aynı zamanda bir sosyal dışlanma sorunu. Susan Sontag’ın Başkalarının Acısına Bakmak adlı kitabında söylediği gibi, ‘gerçekliğin, seyirlik bir manzaraya dönüşmesi’ hali bütün bu yaşananlar. Patates, soğan kuyruğu, ekmek kuyruğu ve sonunda da yokluk/yoksunluk, sizi ‘Askıda ne var?’ arayışına kadar götürüyor.
Askıda geçen hayatların karşısında bir çözüm, bir politika üretmesini beklediklerimiz, duymak istediğimiz politikalar yerine, derinleşen yoksulluğun bir ‘güvenlik’, bir ‘vatan savunması’ sorunu olduğunu söyleyerek ve herkesin de böyle düşünmesini isteyerek yoksullar üzerinde baskı kuruyorlar. Hatta o kadar ileri gidiliyor ki kendileri yoksulluk yaşamasa da yoksulluk içinde yaşayanlar için ‘menüler’, ‘küçük porsiyonlar’, ‘yarım simitler’ öneriyorlar. Bütün bunlar işe yaramadığında da ‘İş beğenmiyorlar’ diye suçluyorlar.”
Yıllardır yoksulların, kentsel dönüşümle yerlerinden edilenlerin yanında yer alan Hacer Foggo, Askıda Hayatlar’da Türkiye’nin görünmeyen yüzünü gösteriyor, duyulmayan sesini duyuruyor.
Bir ülkenin sessiz sokaklarında, kenarda kalmış hayatların yankısını taşıyan bir kitap. Her sayfasında, istatistiklerin soğuk yüzünün ardında nefes alan gerçek insanların hikâyeleriyle karşılaşıyoruz. Yazar, yalnızca yoksulluğu anlatmakla kalmıyor; sistemin bu yoksulluğu nasıl ürettiğini, nasıl kalıcı kıldığını da sorguluyor.
Politik söylemlerin süslü cümleleriyle süslenmiş yoksulluk raporlarına değil, bu raporların dışında kalan “insanlara” odaklanıyor. Devletin sosyal politikalarının eksikliğini, güvencesiz çalışmanın normalleştirildiği bir düzenin yarattığı çaresizliği sert ama yerinde eleştirilerle yüzümüze vuruyor. Kitap boyunca hissedilen en büyük öfke, yalnızca siyasete değil; toplumun giderek artan duyarsızlığına da yöneliyor. Çünkü bu hikâyelerde acı, yalnızca yoksulun değil, görmezden gelenlerin de payına düşüyor.
“Askıda hayatlar” ifadesi, artık yalnızca bir mecaz değil; gerçekten de toplumun büyük bir kesimi, yaşamla ölüm, açlıkla tok gözlülük, umutla umutsuzluk arasında asılı kalmış durumda. Eser, bu asılı hâli görünür kılarken, okura rahatsız edici bir ayna tutuyor: Biz nerede duruyoruz?
Yazar, temel beslenme hakkının bir lütuf değil, en temel insan hakkı olduğunu özellikle vurguluyor. Ekmek, süt, su, barınma ve sağlık gibi ihtiyaçların piyasa mantığına terk edilmesinin, insan onuruna yapılmış en büyük haksızlık olduğunu hatırlatıyor. Kapitalist düzenin çalışan yoksullarını anlatırken, emeğin karşılığının alınmadığı bir sistemde “çalışmak” kelimesinin bile içinin boşaldığını gösteriyor.
Son sayfa kapandığında okurda yalnızca bir hüzün değil, bir sorumluluk duygusu da kalıyor. Çünkü bu kitap, acıyı romantikleştirmiyor; yüzleştiriyor. Bizlere “yoksulluğu görmek yetmez, anlamak gerekir” diyor.
Ve belki de en çarpıcı mesajını şu cümleyle özetliyor gibi:
"Bir
Reklam
