Sevgili Burçin,
Sen bu kitabı bana hediye ederek aslında yalnızca bir kitap hediye etmedin.
Birlikte yürüdüğümüz, bazen yorulduğumuz, bazen kaybolduğumuz ama asla vazgeçmediğimiz yolu hatırlattın bana.
Bisikletinle açtığın o yollar gibi,
bu kitap da zihnimde yeni yollar açacak şimdi.
Her sayfası, “yolda olmanın” kendisini anlatıyor:
Varılacak bir yerden çok, birlikte olmanın anlamını…
Biz belki de gerçekten “bir şey bulmak için değil, yolumuzu yaşamak için beraberiz.”
Ve belki en kıymetlisi, kaybolmaktan korkmadan,
birbirimizin elini bırakmadan ilerleyebilmek…
Senin emeğin, duyarlılığın ve mücadele azmin bana hep şunu hatırlatıyor:
Hayat, hızla varılacak bir hedef değil;
paylaşıldıkça çoğalan bir yolculuk.
Bu kitap, seninle kurduğumuz o görünmez ama güçlü bağın bir parçası artık.
Ve ben biliyorum ki;
her dilde, herkesle, ama en çok da “şimdi”de,
bu yolculuğu birlikte büyütmeye devam edeceğiz.
İyi ki varsın Burçin.
İyi ki yollarımız kesişti.