öyle bir vakit işte, ekmeğin tazesine
çarşıların gururuna yenildim, yeni
geçmiş gibi kalemden, defterlerden
şarkılara kiraya veriliyordu taşra ve ben
hiç kuşku yok ki o günlerden kalma bir
yanılgıyım herkese. üzerimde yılların tozu
toprağı, gövdem büyürken odalar
küçülüyordu. nöbeti devrediyorum
çözün iplerimi, ömrüm başka sefere