Yazar:
Jean Racine
Çevirmen:
Reşat Nuri Darago
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
1999
Yayınevi:
Cumhuriyet Dünya Klasikleri
Orijinal Adı:
Bajazet
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Jean Racine'in Bayazıt'ı oldu.
Racine'in önsözünde oyunun konusunun hiçbir tarih kitabında bulunmadığı ama gerçek olduğuna inandığı söylenir. Osmanlı sarayında geçen olaylar anlatır.
Bayazıt'ın ölümü tarihinde Kont de Cézy'in İstanbul'da büyük elçi olarak bulunduğu ve ölümünün ayrıntılarına vakıf olduğu söylenir.
Tragedyayı kurduğu zaman değişiklikler yapmak zorunda kaldığından söz eder. Dikkat ettiği şeyin halkın gelenek ve göreneklerinde bir değişiklik yapmadığı olduğunu söyler.
Bağdat'ı alan Murat Bayazıt'ın öldürülmesi buyruğunu göndermiştir. Tragedya'da işlenen Bayazıt ile Atalide'in aşkı ve Bayazıt'ın ölümü olmuştur.
#kitapalıntıları :
AHMET
İster miydin ki bu yaşımda
Aşkın ezici egemenliğine gireyim?
Yıllarla, yorgunlukla katılaşan bu yürek
Sonu gelmez bir eğilimin aldatıcı çekiciliğine
kapılsın mıydı?
Gözümde başka çekiciliği var:
Onda sevdiğim atalarının soyudur.
AHMET
Kaygılarındır bizi vakitsiz göçtüren.
ATALİDE
17. yüzyıl Fransız tiyatrosunun zirvelerinden olan bu tragedya, Osmanlı Sarayı'ndaki iktidar mücadelesini Batılı bir bakış açısıyla sahneye taşır. Racine, mutlakıyetçi iktidarın doğasını ve saray entrikalarının arkasındaki sınıfsal/politik çıkarları, psikolojik derinliği olan karakterler üzerinden işler. Eser, dönemin Avrupa'sında "Doğu"nun nasıl algılandığına dair oryantalist izler taşısa da, evrensel iktidar hırsı temasıyla öne çıkar. Tarihsel olayların, burjuva sanatında nasıl estetize edildiğinin yetkin bir örneğidir.
Marcel Proust'un Kayıp Zamanın İzinde serisinin ikinci kitabında rastladığım Racine'nin Topkapı Sarayında geçen beş perdelik tiyatro oyununun şiirsel dili, hepimizin sıkıldığı bu günlerde benim için farklı bir okuma oldu.
Yazar Hakkında
Jean RacineYazar · 4 kitap
Jean Baptiste Racine (d. 22 Aralık 1639 - ö. 21 Nisan 1699) XVII. yy. Fransız edebiyatının önde gelen şairlerinden ve trajedi yazarlarından olan Racine iyi bir eğitim görmüştür. Özellikle Yunan trajedi şairi Euripides (Öripid)'den etkilenen Racine, Fransız klâsik trajedisinin gelişmesinde büyük rol oynamıştır. XIV. Louis (Lui) döneminde saray tarihçiliği de yapmış olan Racine, eserlerinde Yunan mitolojisi, Filistin tarihi ve İngiliz saraylarından seçilmiş konulara yer vermiştir. Racine, eserlerinde genellikle tutkularına esir olmuş kişilere yer vermiştir.
Tanzimat Dönemi'nde yaşayan Türk edebiyatçılar üzerinde de etkili olan Racine'nin, Andromaque (Andromak), Bérénice (Berenis), Bajazet (Bayezid), Iphigénie (İfijeni) ve Phèdre (Fedra) adlı eserleri ünlüdür.
