Yazar:
Jean Racine
Çevirmen:
Afif Obay
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 28 dk.
Sayfa Sayısı:
87
Basım Tarihi:
1963
Yayınevi:
M.E.B Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·87 syf.·
2021 23. kitabı
✍DİPÇE :Phaidra oyunu Racine'in, Euripides’ten etkilenerek yazdığı Yunan söylencesine dayanan bir trajedidir.Oyunun dayanağını anlamak için esasen Phaidra'nın ailesini bilmek gerekir zira Phèdre’in yazgısını, ailesinin tanrılara karşı yaptığı hatalar şekillendirmiştir. Racine, bu kısmı değinmez sadece, Phèdre’in tutkusundaki önlenemezlik üzerinde durur, onun üvey oğluna duyduğu aşkı işler. Atina Kralı Thésée (Phaidra'nın kocası) katıldığı savaştan dönmez bu durumu fırsat bilen Phèdre, önce dadısı Oenone’a, sonra üvey oğlu Hippolyte’e içinde büyüttüğü aşkı dillendirir.Fakat oyunun seyri
Kralın aniden ortaya çıkmasıyla değişir Bu gelişmenin de etkisiyle Phaidra asla onaylanmayacak bu tür sevgiden derin pişmanlık duyar. Gerçekleri krala açıklamaya karar verdiği sırada, üvey oğlunun esir prenses Aricie’yle olan aşkını öğrenir.Yine önlenemez kıskançlığa kapılan Phèdre, Kralın önünde, üvey oğlunun kendisine duygusal ilgi göstermekle suçlar. Babasının lanetini üzerine çeken suçsuz Hippolyte, araba yarışı yaparken, Poseidon’un gönderdiği deniz canavarının saldırısına uğrayarak dengesini yitirir, kayalık alanda parçalanarak ölür. Phèdre ise, zehir içerek yaşamına son verir; ölmeden önce, gerçekleri krala açıklayarak yazgısının kurbanı olduğunu göstermek ister.
Racine, bu metinde ,aslında,dini inancını işler.Phèdre’in üvey oğlunu kendisini sevmekle suçladığı sahnede, Yusuf hikayesine gönderme yapılır.
Racine'de Jansenist düşüncenin etkisi hakimdir.İnsanın, ilk günahtan dolayı Tanrı’nın eli olmaksızın yazgısını asla değiştiremeyeceği vurgulanır. Yazar, Phèdre'yi sözcüsü olarak seçer.O işlediği hata yüzünden tanrıların lanetine uğrayan ailesinin yazgısının eseridir. Yaptığının yanlış olduğunu ve ancak ölümle biteceğini bilse de duygularına yön verecek gücü kendinde bulamaz.
Merak
Selam. Bu ayın okuduğum ilk kitabı Jean Racine'den "Phaidra" adlı trajedisi oldu.
Theseus'un ölüm haberi karısı Phaidra'ya ulaşır. Bunu öğrenen Phaidra, üvey oğlu Hippolytos'a aşkını itiraf eder. Hippolytos böyle bir itiraftan utanç duyduğunu söyler. Phaidra reddedilmenin acısını hazmetmeye çalışırken Theseus' ölmediği çok geçmeden anlaşılır.
Bu itirafın Phaidra'nın canının alınacağının hesabını yapan nedime Oynone, Hippolytos'a iftira atar üvey annesini namusuna göz diktiğini söyler.
Oysa Hippolytos, düşmanın kızı Arisi'ye aşıktır. Ve bu aşk karşılıksız da değildir. Babasına Arisi'yi sevdiğini söylemeye giderken atılan iftirayla sürgüne gönderildiğini öğrenir.
Sevdiği kızla birlikte kaçmakta bulur kurtuluşu. Fakat bu kaçış beklenmedik bir mücadele sonucunda hayatına mal olacaktır. Tam da Phaidra vicdanını temizlemek için Hippolytos'u aklamışken Theseus, korkunç kaderin evlatsız bıraktığını öğrenmek üzeredir.
#kitapalıntısı
HİPPOLYTOS
...
Küçük cinayetleri hep büyükler kovalar.
Meşru'un hududunu aşabilmiş olanlar,
Bir gün, en kutsal hakkı ayak altına alır;
Suçun, fazilet gibi dereceleri vardır.
Hem hiç görülmemiştir ki bir masum, ansızın,
Bütün ahlâkı birden çiğnemeye kalkışsın.
Bir tek günün içinde, faziletli bir insan,
Katil, soy haramcısı olamaz, hiçbir zaman
Jean Racine
Trajik bir aşkın konu alındığı eserde, mitolojik karakterlerin diyalogları teatral bir tarzda anlatılmış. Aşk, ihanet, intikam gibi duyguların içinde barındığı, mitoloji sevenlerin ağırlıklı
olarak okuyabileceği bir kitaptır.Yazar Hakkında
Jean RacineYazar · 4 kitap
Jean Baptiste Racine (d. 22 Aralık 1639 - ö. 21 Nisan 1699) XVII. yy. Fransız edebiyatının önde gelen şairlerinden ve trajedi yazarlarından olan Racine iyi bir eğitim görmüştür. Özellikle Yunan trajedi şairi Euripides (Öripid)'den etkilenen Racine, Fransız klâsik trajedisinin gelişmesinde büyük rol oynamıştır. XIV. Louis (Lui) döneminde saray tarihçiliği de yapmış olan Racine, eserlerinde Yunan mitolojisi, Filistin tarihi ve İngiliz saraylarından seçilmiş konulara yer vermiştir. Racine, eserlerinde genellikle tutkularına esir olmuş kişilere yer vermiştir.
Tanzimat Dönemi'nde yaşayan Türk edebiyatçılar üzerinde de etkili olan Racine'nin, Andromaque (Andromak), Bérénice (Berenis), Bajazet (Bayezid), Iphigénie (İfijeni) ve Phèdre (Fedra) adlı eserleri ünlüdür.
