Kendine ağıt yazdıracak ne günün vardı
Ya da bir kış gecesinde
Eve gitmeyip üşüyecek emelin
Şimdi göğsümde yokluğunu sayıyor
Senin boşluğa bürünmüş yüreğin
Nerdesin ah nerdesin
can yontucusu hüzün mimarı
iğnenin gözüne develer sığar
bu elem sığmaz içime böyle giderse
bıçak kesmez ahımı
Düğümlenip kalır şu boğazıma
Bardaktaki su ve sofrada lokma
Mümkün mü aşk deyip kalemi atmak
Geldi muammaydı gitti muamma