Yazar:
Naira Gelaşvili
Çevirmen:
Fahrettin Çiloğlu
Yorumlar ve İncelemeler
"Ben Oyum"
Okuduğum ilk Gürcü romanının sonundan merhabalar?
Gürcü yazar ve çevirmenin kaleminden çıkan bu kitap, yarı günlük özelliği taşıyor. Küçük yazım ve anlatım bozukluklarına rağmen akıcı bir kitap lakin, değiştirilip değiştirilmediğini bilmediğim sokak ve cadde isimlerinin sıklıkla tekrarlanması bu akıcılığı sekteye uğratmış.
Devamı var mı yok mu onu da bilmiyorum, umarım "Ben Oyum"a yakışır bir devam söz konusudur...
13 yaşında bir kız çocuğunun 20 yaşındaki bir gence olan hayranlığına "aşk" denmesini hastalıklı bulsam da Gürcistan şartlarına ve kitaptaki yaşam biçimine bakıldığında bunu normal karşılamakta fayda var, aksi takdirde okumayı sürdürmekte zorlanabilirsiniz.
Öyle ki okuldaki eğitim, aşk şiirlerinin çevirisinden ibaretti anladığım kadarıyla...
Kitapta dikkatimi çeken birçok ayrıntı vardı; ana karakter olan kız çocuğunun aile yapısı, terapist olan annesinin, kızının daha da içine kapanmasına neden olması...
Babanın haftada bir kere, bir gün eve uğraması...
Annenin, baba üzerinde de var olan, her şeyi kontrol etme çabası...
Kız ve erkek çocuğu ayrımı...
Tüm bunlar kitabı bir aşk romanı olmaktan öteye taşıyor.
..ve "Ben Oyum" o 13 yaşındaki kızın, yıllar sonra geriye dönüp duygularını değerlendirmesi, tüm bunları yazıya döküp o duyguların sahibine ulaşmak istemesi. (Arkadaş zoru ve çabasıyla da olsa...)
Çok naif duygularla tanıştım ben bu kitapla; küçümsediğim duygularla...
Tam da kapılmışken o duygulara...
Kitaba kaderci bir son biçemezken daha...
Bir sonraki zoraki incelememde görüşebilmek umuduyla... :)
Kitapla...
Yazarın farklı bir üslubu var. Çevirmeninse, özellikle şiirlerde, detaydan uzak sıradanlığı var. Gürcistan yaşam tarzına, sosyal hayatına dair izler var. Belki okuyucuların bir kısmını şaşırtacak yaşama bakışı... Kitabın önermesi; gerçek sevgiyi içinizde hissediyorsanız bunu yıllarca sahiplenerek tüm hücrelerinizde taşıyor olacaksınız. Küçük bir kızın aşkı, hayranlığı, günlüğü... Farklı bir okuma deneyimi oldu bunun için memnunum. Fakat çeviriden mi, yazarın kendi tarzının yansımasından mı, kopukluklar çok fazlaydı metinde.
Şimdi bana ya kaybolan yıllarımı verip yaşımı 15 yapın ya da kitabi 30 yaşından sonra okudugum icin kaybolan dakikalarimi verin
Genc arkadaşlara tavsiyemdir! Oteki ihtiyarlar kendilerini genç hissediyorlarsa okuyabilirler elbette... Cocukluk aşkını 50 yil unutamamış bir kadının, bazen 13 yaşlarında tuttuğu günlüğü okuduk bazen de şimdi tekrar bulmaya calistigi kendinden 7 yas büyük aşkını arayışını....
Keyifli okumalar!
Reklam
