Edebiyatı da önemseyerek mizah yapmak incelikli ve hayli zor bir iş... Türk edebiyatında edebi mizah türüne katkıda bulunmaya ve değer kazandırmaya aday bir roman Berduş. Sosyoloji, psikoloji, felsefe, mizah iç içe harmanlanmış. Günlük hayatta karşılaştığımız ama kitap sayfalarında pek de rastlamadığımız çok basit ayrıntıların gülümseten bir titizlikle işlendiği bu roman, ana kahraman Bahri’nin sıradan hayatını yine onun ağzından zaman zaman eğlenceli, zaman zaman felsefi bir üslupla anlatmakta.
“Berduş” lakaplı, bu lakaptan hiç de hoşlanmayan Bahri’nin takıntılarını, düşmanlıklarını, korkularını ve mutluluklarını; bir yandan sokakları doyasıya yaşarken bir yandan da üniversite sınavına hazırlanışını, hemen hemen her karşılaştığı hayvanla sorun yaşamasını, kendince âşık olmasını, ailevi ilişkilerini, ideallerini, gelecekle ilgili planlarını akıcı bir anlatımla adeta yaşayacaksınız.
Romanda hayli kalabalık bir karakter/tip zenginliği var. Bahri’yle birlikte; Bahri’nin düşmanı olan “Artist” lakaplı Kenan, idolü olan Tevfik, hiçbir zaman dostu olamamış ama en yakın arkadaşı Sami, platonik aşkı Melahat, arkadaşları Kemal, Fehmi ve daha onlarca kişi işlenmekte. Zengin şahıs kadrosuna kötü yollara düşmüş Zühtü’nün dramı ve “Baba” lakaplı Cebbar da eşlik edecek. Bahri’nin içe kapanıklığının yarattığı iç dünyasındaki mizahi ve suçlayıcı bakış açısı, sayfalar ilerledikçe yerini gerçeklerin hiç de dışarıdan gözüktüğü gibi olmadığına ve Bahri’nin pişmanlıklarına bırakacak.
Zaman zaman güldüren, eğlendiren; zaman zaman düşündüren, irdeleyen; zaman zaman hüzünlendiren; kimi yerde durağan kimi yerde aksiyon yüklü; hayatın içinden bir roman…
Ben bu romanı kaleme alırken çok keyif aldım ve okuyana da keyif vereceğini düşünmekteyim.
A. İrfan Karapınar
