Perdenin Ötesi
A. İrfan KarapınarYazar:
A. İrfan Karapınar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İlk kez tanıştığım, fazlasıyla sevdiğim bir kalem oldu.
Bayağı akıcı, sade ama merak uyandırıcı bir kaleme, kurguya sahip. Devam kitabı ama çok bağlantı yok ilk kitabı okumasanızda zorluk çekmeden adapte olabilirsiniz.
Kısa süre de bitti. Bence hepimiz Perdenin Ötesinde ki gerçeği, kendimizi görmeliyiz..
Eksiklerinizi tamamlamadan gönderi atmayınız
Kitabımızın ana karakteri bir yazar. Annesi o küçükken ölür. Bir süre annesi ve dedesi ile yaşar. Babası evlenir ve almaya gelir.
Ama yazarı, yatılı okula verir. Babası ile arasında soğukluk oluşur.
İlk kitapta ana karekterler olan Selim ile cezaevinde tanışır.
Onun hayatını kitaba aktarır
Bir kaç sene sonra Selimden mektuplar gelmeye başlar ve Selim'i bulmaya gider.
Selim'i bulabildi mi?
Babası ile neler oldu?
"Bir perde beliriyor, açıyorum;babam görünüyor bir tepenin üstünde, sonra Erkut, sonra Selim...
Perdenin ötesinde ölüm var.
Ardından başka bir perde beliriyor, açıyorum ;Esra...
Perdenin ötesinde aşk var."
Bir gazetede çalışan aynı zamanda yazar olan karakterimiz" Yalnızlığın Gözleri" romanında hikayesini anlattığı arkadaşı Selim'den bir mektup alır yıllar sonra. Bu mektupla dününü, bugününü gözden geçirir. Annesinin ölümünden sonra ona hiç yakın davranmayan babasını, bir türlü adlandıramadıkları ilişkileriyle Tülin'i düşünür. Bunu yaparken hayat ona tek gerçeğin ölüm olduğunu gösterir.
İstanbul'dan Eskişehir'e uzanan bu yolculukta yazarımız aradıklarını bulabilecek midir yoksa hayatın ona dair başka planları mı vardır?
Yazar İstanbul'da bir gazete binasında yazar olarak çalışıyordu. Adresi yazılı olmayan bir mektup gelmişti. Açıp okudu. Daha sonraki aylarda iki mektup daha gelmişti. Meğerse cezaevinde tanıştığı Selimdi. En sonki mektupta sonuna doğru bir ipucu şiir bırakmıştı. Eskişehir'e davet etmek istiyormuş. Yazar senelik iznini kullanmak için Eskişehir'e gitti. Merkeze gidip her yere bakmış bulamamış. Tekrardan şiire bakınca 'Sakin ve Tepe' kelimelerini bulunca Sakintepe'ye gitmek olmuş. Muhtar Selim'in burada olmadığını, Ankara'da başına bir olay geldiğini, evinde düşünce hastaneye kaldırdıklarını, şu anda yoğun bakımda olduğunu söyleyince hastanedeki tanıdığı vasıtasıyla hastaneye gidip son kez onu gördü. Gecenin bir saatinde hastaneden ölüm haberini aldı. Muhtara haber salıp hastanedeki işleri halledip bir sonraki gün son yolculuğuna uğurladılar. Hüseyin amca yazarın eline son mektubu verdi. İstanbul'a dönerken herşeyin tüm gerçeklerini öğrenmiş.
