Puan
8.410 üzerinden
Kara Ütopya·256 syf.·
8/10
2019 95. kitabı
Sene 2140.İnsanlar ölümsüzlüğün ilacını bulmuş.Artık kimse hastalıktan yada yaşlılıktan ölmüyor.Ama bunun da bir bedeli var.Ölümsüzlük için çocuklarınızdan vazgeçmeniz gerekiyor.Devlet size bir Bildirge sunuyor.Hapları seçen bireyler, ileride çocuk sahibi olmayacaklarını beyan eden Bildirge'yi imzalıyor. Bildirge'yi imzaladığı halde çocuk sahibi olanlara hapis cezası veriliyor. Ve bu kişilerin çocuklarına 'Artık ' deniyor.Bu çocuklar yasal olanlara hizmet etmeyi öğrenecekleri Artık depolarına gönderiliyor.Uzun Ömürlülük İlacı kullananlara hayat ütopya ama Artıklar için böyle değil.
Kitap oldukça akıcıydı.Yazar özgün bir kurgu yaratmayı başarmış. Distopya severlerin okuması gereken bir kitap.
Keyifli okumalar dilerim.
.
.
.
Benim adım Anna.
Benim adım Anna ve burada olmamalıydım. Var olmamalıydım.
Ama varım.
Anna yasal olan ve olmayan insanlar-artıklar- olarak kategorize edilmiş bir toplumda yaşıyordu. Bu toplumda yaşlanmayı önlemenin yolu ‘Yenilenme’ sayesinde bulunmuştu. Ancak bir süre sonra büyük bir sorun ortaya çıkacaktı. Yaşlanmayan, ölmeyen ve sürekli çoğalan insanlar… Bu sorun ise Bildirge ile çözüme kavuştu. İnsanların ilk önce tek çocuk yapmasına
izin verildi daha sonra ise onun bile fazla olduğuna kanaat getirildi. Tabi ki her şeyin bir bedeli vardı. Eğer yaşlanmayı ve hastalıklar içinde ölmeyi kabul ederseniz Vazgeçiş ile çocuk yapma hakkınız vardı. Yaşama karşılık yaşam..
Anna’nın anne ve babası Bildirge’ye uymayıp dünyaya çocuk getirenlerdendi ve bunu da saklamışlardı. Tavan arasındaki ağlamaları sayesinde yalan ortaya çıktığında Anna Büyük Depoya, ailesi de hapishaneye gönderildi.
Anna bir Artık ama becerikli ve söz dinleyen biri olarak ‘Kıymetli Mal’ olması çok yakın. Bu sayede Yasal İnsanlara hizmet edebilecek ve depodan kurtulabilecekti.
Yeni bir Bekleyen Atık geldiğinde Anna işte bu düşünceler içindeydi. Anna henüz farkında değildi ama Peter’ın gelmesiyle dünyası darmadağın olacaktı. Elindeki tek gerçekler, inandırıldığı ve inanmayı seçtiği gerçekler çatırdamaya başlayacaktı..
Üçlemenin ilk kitabı olan Bildirge, bize çok uzak olmadığını düşündüğüm bir evren sunuyor okuyucuya. Sonuçta herkes bunun için çabalamıyor mu? Hastalanmamak, yaş almak ama yaşlanmamak ve sonsuz yaşam..
Bunları elde edersek mükemmel bir yaşamın bizleri beklediğini düşünüyoruz. Gelişmeleri heyecanla takip ediyoruz ve yaşadığımız süre zarfında bize de denk gelmesini diliyoruz.
İnsanların elinin değdiği hangi icat hangi buluş tamamen zararsız olabildi ki bu öyle olsun? Yola çıkarken var olan masum
Okuduğum diğer kitaplardan daha farklıydı .Konusu hakkında bir sürü kelimeler kullanılarak anlatılabilir . Size şöyle bir sorum olacak. Özgürlüğünüzün elinizden gitmesini ister miydiniz ? Muhtemelen yanıtınız hayır olurdu .Kitaptaki karakterler fazla olan bir nüfusta artık olarak adlandırılıyor ve özgürlükleri yok .Kendilerini fazlalık ,gereksiz olarak görüyorlar .Daha doğrusu dışarıdaki çevre onları öyle görüp öyle empoze ediyorlar beyinlerinde .Fazlalık kabul edildikleri içinde özgürlükleri yok. Ne kadar kötü bir durum. Hayata 5 -0 yenik başlamak gibi bir şey. Özgürlük bizim için en önemli değerlerden biri. Her insan özgür olabilmeli .Ancak şunu da unutmamak gerekir. Özgürlüğün başkasının hakkının başladığı yerde biter .
İnsanlığın sonsuz hayatın çözümünü bulduğunu hayal edelim. Bir süre sonra kısıtlı kaynaklar nedeniyle dünya kalabalık bir hal alıp toplumlar çocuk yapmayı yasaklayacaklardır. Ta ki başka yaşanabilir gezegenlerin keşfine kadar ki bu başka kitapların konusu.
Kitap sonsuz hayata sahip insanların çocuk sahibi olmayı karneye bağlaması üzerine kurgulanmış. Bu toplumda ancak izin verilen kişiler yasal bir çocuk yapma hakkına sahiptir aksi taktirde çocuk yasa dışı yani artık sayılıyor ve devlet bu çocukları ailelerinden alıp yurtlara yerleştiriyor.
Artık diye adlandırılan çocuklar bazı ülkelerde yok edilirken bu hikayede hizmetçi köle yapılmak üzere eğitiliyor .
Hikayenin kahramanı Anna bir artık. Bu yurtlarda birinde onu buluyoruz ve yukarıda anlatılan her şey onun sayesinde aktarılıyor.
Konu güzel, pek de sıkılmadan ilk kitabı okudum ama bazı kitaplarda sanki yüreğime taş oturuyor . Bu nedenle serinin diğer kitaplarını sonra okuyacağım.
Kitabın arka kapağındaki yazı içini yansıtacak kadar etkileyici olmadığı için konusunu kısaca anlatmak istiyorum.
2070'de ölümsüzlük ilaçları bulunmuş, bu ilaçlar dış görünüşünü koruyamasa bile organların yaşlanmasına engel oluyormuş. Tabii başta her şey güllük gülistanlıkken bir zaman sonra nüfus artışı insanların dünyaya sığamayacağı bir hâle gelmiş, durum böyle olunca da önce tek çocuk yapmaya izin verilmiş, sonra bildirgeyi imzalayıp ölümsüzlük ilacı içenlerin çocuk yapması tamamen yasaklanmış.
Bu kitap, bildirgeyi imzaladığı hâlde çocuk yapan insanların, 'artık çocuklarının' yakalanıp büyük depo adı verilen yerde yetiştirilmeleriyle alakalı. Baş karakterimiz (Artık) Anna Covey o çocuklardan birisi. Gördüğü fiziksel ve psikolojik şiddet yüzünden onu seven ailesinden nefret eden, içinde bulunduğu sistemin en iyisi olmaya çalışan ama dünyadan haberi olmayan (kar görmeleri bile yasak çünkü hak etmedikleri savunuluyor) bir kız. Kitabı okurken fazlasıyla rahatsız oldum, ayrıca gelecekte böyle bir şey yaşanma ihtimalini düşünüp durdum. Oluşturulan kara ütopyanın bu kadar gerçekçi ve çarpıcı bir şekilde ele alınması, özellikle son sayfalarda aşıladığı 'şimdi ne olacak?' stresi kitabı bir çırpıda bitirmeme sebep oldu.
Kendi türü içinde başarılı, daha farklı bir kurgu. Umarım yakın zamanda keşfedilir.