...geçmişin sabah uyandığında hatırladığın bir rüya gibidir. Yaşarken hiç bitmez sanırsın. Ama bittiğinde çok kısa anlatırsın.
Yeşererek canlı olduğunu gösteren yaprak, ölüm yolculuğunda bile, dalından ayrılırken dans ederek düşüyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"aslında insanların benimle iletişim kurmak istediklerini biliyordum, aynı zamanda bana yaklaşmalarını engellemek için onlardan kaçanın da ben olduğumu biliyordum."
-"Her insan geçmişinde hata yapmış olabilir, bu çok normal bir şey ama bunu öğrenmeye çalışmak anormal bence. Kimseye fayda sağlamayan bir geçmiş, önemli olan şu an değil midir?"
-"Sakin ol Rachel. Ben insanlara kastetmedim. Uygarlıklar, medeniyetler, devletler ve tabii çok önemli kişiler ise insanlar; örneğin liderler gibi. Sıradan insanın zaten tarihi yazılmaz."
Ne kadar unutmak istesem de bana her şey yaşananları hatırlatıyor, içimde büyük bir güç ben hatıralara götürüyordu. Oysaki ben onları toparlayıp hepsini bir kutuya kilitlemiştim ve zihnimin en derinliklerine gömmüştüm. Bir daha asla ben istemedikçe oradan çıkamayacaklardı. İçimdeki o büyük güç, o sihirli el sinsice uzanıyordu kilitli anılarıma. Bütün direncime rağmen açıyordu kutunun kilidini.
Ben sakin ve durgun bir hayat istiyordum artık, problem istemiyordum. Kimsenin problemini öğrenmek de istemiyordum.