Keşke biri ne olduğunu sorsa. Nasılım? Boş şeylerden başka bir şey. Bir şeye ihtiyacım var mı?
Kesinlikle evet, bir şeye ihtiyacım var. Birinin umursamasına ihtiyacım var.
Dünyadan kaçmak için o kadar acelem vardı ki, kaçışın çoğu zaman yalnızlıkla el ele gittiğini düşünmedim bile.
Ama en kötü rüyalar, beni öldürenler, iyi olanlardır.
Kendime yalnız kalmak istediğimi ve yalnızlığa alışmam gerektiğini söylüyorum. Yine de, eğer o giderse -gittiğinde- yalnızlığın artık bir mola olmayacağından korkuyorum. Sadece yalnızlık olacak.
Son birkaç aya kadar hayatımın ne kadar rahat olduğunun bir kanıtı, mutsuz olmayı hiç düşünmemiş olmam. Yani, mutlu olmayı da hiç düşünmedim. Sanırım havada süzüldüm diyebilirim...