Puan
8.610 üzerinden
Kapak güzel olabilir ama siz yine de kapağa göre yargılamayın.1000Kitap
Bu kitaba karşı sürekli olarak insanların “aşırı zekice yazılmış bir kurgu, güçlü kadın karakteri var ve kitabın evreni harika,” dediklerini duydum.
Bu kitap benim hayatımda okuduğum en kötü seri giriş kitabıydı. İnsanlar kitabın evreninin harika olduğunu söylüyordu lakin kitabın evrenine dair en baba bilgileri 400 küsürlü sayfalarda elde ettik. 500 sayfalık bir giriş kitabında zihnimde oluşturmam gereken evreni son 100 sayfa kala alıyorsam ben buna harika yazılmış ve okuya işlenmiş bir evren demem. En fazla yazarın güzel hayalini kurduğu ama yazamadığı (daha doğrusu okuyucuya aktaramadığı) evren derim. Bu arada gerçekten güzel bir evren var sadece bizim bu distopik dünydan hiç haberimiz yok. Hisar kendi çalıyor kendi oynuyor biz de mal gibi bari birkaç bir şey söylese de bizi de şu kitabın içerisine dahil etse diye kendimizi yırtıyoruz. Bu kitap sanırım wattpadde ilk yazmaya başladığı kurguymuş (sallıyor da olabilirim). Eğer öyle bir durum varsa yazarın çıkış kitabı bu olur muhtemelen. Kitabın yazım dilindeki kusurların bir kısmını da buna bağladım zaten. Ve ilaven diğer kitapların bu kitaptan iyi olacağına adım gibi eminim çünkü bu kitap kadar kötü yazması imkansız.
Benim burada kolay kolay kitap gömdüğümü göremezsiniz. Ben genelde seveceğini düşündüğü kitapları okuyan ve okuduğu kitapları seven birisiyim. Bu kitabı da birçok bookstagramda gördüğüm ve kapağının çizimini de aşırı beğendiğim için almıştım. İnsanların çok sevdiği bir seri olduğu için beklentim çok yüksekti ve tüm kitapları (şu ana kadar sadece 5 kitap çıktı) temin ettim ve sanırım bu bir hataydı. Beklentimi asla ama asla karşılamadı.
Her şeye rağmen seri hakkında kesin bir hüküm yapmayacağım. Kitabın son 10 sayfası (hatta 8) sonraki kitabı merak etmeme sebep oldu. Ama ne yazık ki kitapları satın
Edebiyat mı, fan kurgu mu, yoksa rüyada mıydık?
Edebiyat mı sabır testi mi ? Karakterler, sanki bir grup dram kulübü öğrencisi gibi, hep bir şey yaşıyorlar ama hiçbir şeyi tam yaşayamıyorlar. Aşk desen var ama neden var bilmiyoruz. Hüzün var ama okuyucuda değil, varsa yoksa aşk acısı ama öyle bir acıki okura değil sadece karakterin instagram biyografisine hitap ediyor.
Olay örgüsü? Biraz oradan, biraz buradan… Adeta bir dizi fragmanı gibi: hep bir şey olacakmış hissi ama asla o “bir şey” tam anlamıyla olmuyor. Bazı cümleler o kadar boş ki altını çizsen sadece kağıt yırtılır. Yazarın dili ise gerçekten eşsiz: Çünkü bu kadar boş ama aynı zamanda kendini ciddiye alan bir anlatımı bulmak neredeyse imkânsız. Cümleler ne akıyor, ne çarpıyor sadece geçiyor, geçerken de okuyucunun beyin hücrelerinden birkaçı istifasını veriyor. Bronz aslında güzel bir şeyin parodisi olabilirmiş ama trajik olan şu: bu bir parodi değil. Bu, ciddiyetle yazılmış bir kitap. İşte asıl dram burada başlıyor. Çünkü kitabın tek duygusal etkisi, okuyucuda "Neden bu kitaba zaman verdim?" sorgusunu uyandırmasıdır.
Sonuç olarak: Eğer elinizde Bronz varsa, kitaplığa koymayın. Çünkü kitaplığınız size ne yaptı da bu cezayı hak etti? En iyisi mi, kahve altlığı yapın, ya da masanızın ayağı kısaysa altına koyun. En azından bir işe yarar.
8/10
2025 6. kitabı
Öncelikle kitabın kurgusu ve işlenişi çok iyiydi. Hisarı okumak çok keyifliydi. Sanaç ile olan diyaloglarına ve her şeyi şakaya vurmasına bayıldım. Ayrıca Yasmini de çok sevdim. Bronz bana biraz kişiliğini saklayan biri gibi geliyor yani bir insan bu kadar alik olamaz bence ya herkesin dilinden düşürmediği Bronz bu olamaz... İnşallah diğer kitaplarda ciddi Bronzu görürüz....
Son kısımdaki olaya kadar Hisar kendine çok güveniyordu ama öyle olmaması gerektiğini umarım anlamıştır. Anlatımı oldukça akıcıydı. Yetişkin içerik yoktu. (Bronz beyimiz yüz vermedi) Hisarın hep ben herkesten güçlüyüm diye takılmasından ve Bronzun biraz alik olmasından dolayı 2 puan çık kırdım onun dışında tavsiye ederim
Buradan sonrası biraz spoilerli tahmin yorumu olacak istemeyen okumasın.
.
.
.
.
His'in anaannesinin bu düzeni kuran kişi olduğunu zaten biliyorduk. Ama kartları arama amacını bilmiyorduk. Onun dışında bu kuklaci bronzlarin arasından biri çıkacak bence... His'in kafasının gidip geldiğini Bronz biliyordu ee ilaç aldırdı falan bir şekilde öğrenmiştir. İnş Sanaç değildir... Yıkılırım çok üzülürüm...
Hisarımda Hisarım1000Kitap
Okuduğun en iyi kitaplardandı birinci kitabı anlamak biraz zordu ama bence çok güzeldi inşallah Hisar ölmez sonu net kötü bitecek gibi ama öyle bitmesini istemiyorum çünkü cidden kadın canını çıkarmış resmen yazar kadının çekmediği acı yok hani herşeyi yaşamış resmen
Neden bu kadar kadın karakter acı çekmiş resmen kitabı okurken delirecektim az kalsın mesela bir sayfa okuyorum sayfanın ilk paragrafında gülmekten patlıyorum ikinci paragrafta deli gibi ağlıyorum üçüncü paragrafı okurken tekrar gülüyorum yada ikinci paragrafın etkisinden çıkamıyorum çok kötü oldum kitabı okurken ama deydi
Ve bişeyi anlamadım niye bütün karakterlerin hep ya acılı bir hayatı var ya da niye acılı bir hayat geçiriyorlar kitapta tek bir acı çekmeyen kişi yoktu bana bile acı çektirdi
Günden güne erirken ömrüm bir fitil gibi yanıyordu.
Özge'nin kalemine bir kez daha aşık oldum. Karışık bir evren olmasına rağmen bu kadar düzen içinde ve akıcıydı.
Evren biraz distopya biraz mafyatike kaçıyor. Konusundan nasıl bahsetmem gerekir orasını bilmiyorum ama bende pek bir şey anlamamıştım arka kapağını okuduğumda, biraz Özge'ye birazda okuyan okurların tavsiyesiyle okuma kararı almıştım.
Ama kısaca anlatmam gerekirse Dünyada ki yöneticilerin sistemine ve düzene baş kaldırmış Arkana adlı bir kurulu bir örgüt var. Örgüt içinde bulunan 78 kart sahibi var ve herkesin kendi kişiliğine göre bir kartı var. Kartın anlamına göre görevleri ve güç hakimiyetleri değişiyor.
Ama bu düzen bir süre sonra bozuluyor ve amacı düzen getirmek olan örgütün insanları karmaşaya yol açıyor.
Bu zamanda da kurulu düzene kafa kaldıran kimliksiz, tanınmayan bir yabancı olan Bronz geliyor.
Umarım doğru anlatabilmişimdir bir yanlışım varsa affola. Dediğim gibi evren karışık ve aslında daha ilk kitapta daha birçok sebebi bilmiyoruz.
Kadın ana karakterimiz Hisar Alatav ise kardeşinin hakkı olan varis konumuna geçmek için zorunlu olarak hayata gelmiş bir çocuk. Sevgisiz büyümüş, ailesi tarafından dışlanmış el bebek öl bebek bir kız.
Kendi yorumuma gelecek olursam ben kurguyu beğendim şahsen. Zaten Özge'nin kalemini seviyorum, her ne kadar kötü son yazsa da :')
Sadece Bronz'un artık Hisar'dan hoşlandığı evreye geçmek istiyorum artık eıejjej
İlk kitapta herhangi yetişkin bir içerik yok, argo tek tük vardı çok çok nadir. Seriyi bilemem ama ilk kitap için bir yaş sınırı yok yani.
Bol okumalı günler dilerim^^