Yürek yerine sanki bir taş taşıyordu göğsünde , duyguları yok olmuştu. Çoğu zaman tek başına yaşıyor, okuyor, ders bile çalışıyor, müziği seviyordu. Görüştüğü çok az insan vardı.
Aglea:
"Hiç âşık oldunuz mu?" Diye birden sordu.
"Hayır." diye yanıt verdi Prens. "Başka türlü mutlu oldum ben..."
Yüzlerce milyonun yurtdışına kaçırıldığı, yeni düzenin ve ortak girişimin kök saldığı, ulusallığın geliştiği, sanayinin kalkınarak çalışan kolları sömürdüğü bir çağda, kutsal Rusya'da bakın, ne akıl almaz işler dönüyor.
Dostoyevski Bile Anladı Ama Müslümanlar(!) Anlamadı....
İnsanın bile sonu gelirken, kilden çanak mı kazık çakacaktı dünyaya!...