Kitap elime geldiğinde umarım içi de kapağı kadar kötü değildir dedim; demez olaydım. Polisiye ve Cinayet romanlarının yüz karası olarak bırakıyorum şuraya. Neden böyle bir şey söylediğimi kitaptan birkaç alıntı ile açıklayayım: - Bu lanetlenmiş memlekette, katili de polisi de potansiyelini geliştirme imkanı bulamıyordu. - Aletindeki kıpırdanmaları, hayatındaki ve mesleğindeki uzun süreli uyuşukluktan sonra gelen bir canlanmanın işareti sayıp memnuniyetle karşıladı. - Bu ilişkiye devam etmeyecek, evliliğini ve saygınlığını aklı bir karış havada, daha öpüşmenin dakkasına kalmadan yatağa atılabilen basit bir kız için tehlikeye atmayacaktı. Hele bir de cinayet büroda çalışan ve kendi dışında herkesin salak olduğunu düşünen Sinan isimli polisimiz var ki.. Akıllara zarar.. Kitabın bir bölümünde bu adam evine geliyor karısını ağda yaparken buluyor ve şaha kalkıp bir güzel karısıyla sevişiyor, sevişirken de aklında soruşturmasını yaptığı dosyadaki maktulün güzel bacakları ve küçük göğüsleri oluyor. Sonra “Süt Danası” dediği karısına bi tokat patlatıp gidiyor. Karakterdeki muhteşemliğe bakar mısınız? Kitaba göre bu ülkenin tüm Emniyet mensupları bir cesede bakıp sevişme arzusu ile tutuşan sapık heriflerin teki. He bir de yükselme umuduyla ona buna peşkeş çeken, eli güçlü adamlara ‘abi’ Li ‘efendim o iş öyle değil’Li konuşan birer sümsükler. Desem ki kitabın kurgusu çok iyiydi. Hayır. Değildi. Evli bir adamla 20li yaşlardaki bi kız yasak aşk yaşıyor. Kızın kendince yapmaya çalıştığı şey hayatına mal oluyor. Başından beri katilin Ömer denen adam olduğunu anlamamak için salak olmak lazım. Yani şu kitabın duyduğuma göre bir de ödül almış olması gerçekten çok üzücü. Yazar sanırım gençlere hitap etmek, ilgi çekmek istemiş. Bu yüzden argo da yazmaya çalışmış. Küfür edeceksen

Polisiye / Gerilim

ÇaylakNihal Orhan · Alfa Yayınları · 202054 okunma