Caz Felsefesi
Daniel Martin FeigeYazar:
Daniel Martin Feige
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
124
Basım Tarihi:
Haziran 2016
Yayınevi:
Dost Kitabevi
ISBN:
9789752985650
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Bir uyandım baktım Cazı felsefeye katmışlar :)
Daniel Marttin Feige Akamedik felsefe öncesi yaşamını ve profesyonel caz piyanistliği kariyerini felsefe estetiği ve sanat kuramı alanında duyduğu ilgiden dolayı oluşturduğu Caz Felsefesi kitabında Cazın felsefeye ne derece de dahil olabilirliğini taşıyor sorusuyla açılıyor. Filozof cazın eksizini çizmeye başlıyor. Caz ve Avrupa Sanat müziği arasındaki farklılaşmalara mercek tutuyor. Cazda ki doğaçlama kültüründen ve Avurpa Sanat müziğindeki besteleme tekniğinden açılışlar sunuyor. Cazın açık olan doğasını Avurpa Sanat müziğinde örtük bir halde karşımıza çıkarmakta Anglo Amerikan bağlamından bakıldığında bir " kusurluluk estetiğine " rastlarız Cazda eleştirilen ve Avurpa Sanat müziği tarafından küçümsenen bu doğaçlama tutumunun insan doğasına ve eylemlerine ait bir kusur olduğunu bize yabancı olmadığını hatırlatmaktadır. Daha sonraları Martin Feige eser perrformans ve teknik olarak bir üçgen içerisinde ileri geri yakınlaşmalar ve uzaklaşmalar yaratarak üçgeni kırmayı hedefler anlaşıldığı üzere bu üçgen bizim bakış açımızdır Martin Feige bu kodifikasyon üzerinden okuyucuyu bir konsensüe vardırmak ister Doğaçlama üzerine bu itinalı duruşunda doğaçlamanın mekan ses pratik ve yetenek olarak bir bütüne gidiş olarak bir beste yaratır ki Avurpa Sanat müziğinde de doğaçlama unsurlarının olabileceği ve bu noktada cazın bestelenmiş eserlerini de varolabileceğini ortaya sürer. Filozof doğaçlama ve beste üzerinden başlattığı soruyu açarak gider Eser ve performans ilişkisini müzisyen ve gelenek ilişkisini tek tek açıklayarak devam eder ve kapanışı felsefe de cazın önemini vurgulayarak son verir.
Bende kitapta sevdiğim Caz trompetçişi Eddie Henderson sözü ile bitirmek istiyorum " You can' t be in the present if you haven' t been in the past " ( Geçmişte bulunmadıysanız şu anda da
Gerek yazarın yanlış anlaşılma konusunda çok fazla çekingen olmasından dolayı, gerekse çevirinin dilin ahengini yakalayamaması, bu kitaba karşı beni mesafeli olmaya zorladı. Yazarın felsefe anlayışı benim düşüncelerim ile ters düşmesinin de önemli etkisi oldu. Kitabın başında ve sonunda iki kere “felsefeyi deneysel olmayan, genel ve ölçüncü bir bilim” olarak belirtilmesi yazarın samimi yaklaşımı olarak görüyorum ama Nietzsche’nin “bilime sanatın bakış açısından ve sanata da yaşamın bakış açısından bakmak” formülünü gerçekçi buluyorum. Caz dahil sanat kollarına yaşamın bakış açısı gereklidir ve bana göre hayatın içinde dolaysız yaşantı ile test edilemeyen felsefe mürekkep israfıdır. İkincisi diğer müzik türlerine göre açık ara deneysel bir tarz olan cazı, yazarın bu bakış açısıyla yorumlamaya çalışmasından dolayı felsefeden uzak bir caz kitabı ortaya çıkarmış görünüyor. Felsefi metinlere atıflar yoğun olsa da yazar tarzında felsefeye uzak kalmış. Benim beklentilerimi maalesef karşılamadı ancak caz hususunun daha fazla üzerine düşmek için teşvik etmiş bulundu.
Kitap bende biraz hayalkırıklığı yarattı. Caz felsefesini açıklamaya çalışırken, genellikle klasik müzikle kıyasa gitmiş yazar. Bir de caz felsefesini mi yolsa, felsefe içinde cazın yerini mi tespit etmeye çalışıyor anlamadım. Caz hakkında bildiklerimi de unuttum valla :) beğenmedim.
Reklam
