Çok cesur bir yazarmış Rachel Cusk, okuduğum bu ilk kitabı bunu net bir şekilde gösterdi.
‘Çerçeve’ deneysel bir metin ve bir üçlemenin ilk kitabı. Mesleği yaratıcı yazarlık konusunda eğitimler vermek olan bir kadının, yani ana karakterimizin, Atina’ya yaptığı seyahat sırasında tanıştığı koltuk ‘komşu’su de dahil olmak üzere, çeşitli kişilerle yaptığı sohbetlerde, bu kişilerin kendi hayatlarına ilişkin anlattıklarını, tarafsız ve yorumsuz bir şekilde aktaran bir metin. Dümdüz bir anlatım, yoğun paragraflar ve kitabın neredeyse her bir satırında bir hüzün yayılıyor, en azından ben öyle hissettim. Ana temalar tahmin edebileceğimiz gibi, annelik, kadın, yalnızlık, evlilik, boşanma… yalnızlık ve içine düşülmüş olan boşluk duygusu, tüm kitapta çok yoğun hissettirdi bana.
Okuması son derece zor bir metin, kısacık olmasına karşın çok yoğun ve durarak, düşünerek, yazılmış olanları kendi içinizde tartışarak, düşündükleriniz konusunda argümanlar üreterek süren ve yavaş okumaya yönlendiren bir metin. Ama müthiş bir edebi lezzet..
Barış Savaş’a döndüğünde, sevgi nefrete dönüştüğünde, dünyaya bir şeyler gelir: saf, katışıksız ölümün gücü. Bizi olumsuz kıldığı düşünülen sevgiyse eğer, nefret bunun tam tersidir.
Reklam
Oğullarımın bebekliklerini hatırladım: ellerindeki şeyleri mama sandalyesinden aşağı bilerek atar, yere düşmesini seyrederlerdi. Yere düşmüş olan şeyin ardından bakar, geri dönmediği için giderek daha fazla tedirgin olurlardı. Sonunda ağlamaya başlar ve çoğu zaman yere düşen nesnenin bu yolla geri geldiğini keşfederlerdi. 
Adanın kültürü olağandışıydı, çünkü anaerkildi. Otorite erkeklerde değil, kadınlardaydı; mülk babadan oğula değil, anadan kıza geçerdi. 
21. Y.Y ın en iyi 100 kitap listesinde 14.sırada yer alan Çerçeve birbirinden farklı kişilerin hayat hikayelerinin Faye isimli yazar tarafından kaleme alınmasıyla oluşan düz bir kurgudan ziyade parçalı bir anlatıma sahip çok özel bir kitaptı
Yaratıcı yazarlık dersi için Atina’ya giden Faye’nin uçaktaki koltuk arkadaşının hayat hikayesi ile başlayan kurgu,ders verdiği öğrencilerin iç dünyası ve Atina’da gezdiği arkadaşlarının dünyaları ile devam ederken anlatıcının da kendi içindeki kırılganlığı okuyucu hisseder…
Çerçeveyi oluşturan Faye içini başkalarının hikayeleri ile doldururken;aşk,evlilik,aile,ilişkiler gibi iç içe geçen temaları kendine has tarzı ile kurgusuna yerleştirir…Dinlediği her karakter ile arasına bir mesafe koyan kendi dünyasını da içinde yaşayan hayatı sorgulatırken kişilere nesnel yaklaşan sözü onlara bırakan bir dış göz olarak karşımıza çıkan bu karakter eşliğinde Atinayı’da gezmiş oluruz…
Düz bir kurgu bekleyenlere kitabın hitap edeceğini düşünmesem de ben kitabı çok beğendim…Farklı kitaplar okumayı sevenlere kesinlikle tavsiye ederim…
İnsanların, kendilerinin yapmayı akıllarına bile getirmeyecekleri şeyleri senin yapmanda son derece ısrarcı olmaları, seni ne kadar şevkle mahva sürükledikleri ilginç: En şefkatli olanlar, en sevgi dolu olanlar bile, senin çıkarına olanı pek yürekten hissetmiyorlar, çünkü sana o öğütleri, daha güvenli ve sınırları daha belli olan hayatlarının içinden veriyorlar ve bu hayatlarda kaçış bir gerçeklik değil, yalnızca bazen hayal edilen bir şey.
Reklam
Reklam