Cesurlara Davet
Dorothee ElmigerYazar:
Dorothee Elmiger
Çevirmen:
Olcay Mağden
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·136 syf.·
2025 99. kitabı
“Cesurlara Davet” yazarın ilk romanı. Roman, sınırların silikleştiği, gerçekliğin bir türlü sabitlenemediği bir anlatı dünyasının içine davet ediyor okuru. Romanı okurken kendimi zaman zaman bir nehri takip ediyormuş gibi hissettim: Akıntı kimi yerde hızlanıyor, kimi yerde yüzeyde durgun ama derinde kuduruyor. Metin, klasik bir hikâye anlatma biçimini reddedip parçalı, şiirsel ve zaman zaman kışkırtıcı bir dil kuruyor. Bu da kitabı sadece “okunan” değil, aynı zamanda “yaşanan” bir deneyime dönüştürüyor.
Elmiger’in dilindeki yoğunluk ve ritim, okuyucuyu edilgen bir konumda bırakmıyor; aksine metne ortak olmaya, boşlukları kendi belleğiyle doldurmaya çağırıyor. Kitabın kahramanları kadar anlatıcısı da sabit bir zeminden konuşmuyor, bu da anlatıyı bir tür yolculuk ya da arayış haline getiriyor. Sanki yazar, “Cesur olmak, anlamın tam olarak kavranamadığı yerlere gitmeyi göze almaktır” diyor.
Bu roman herkesin kolayca içine girebileceği bir metin değil; alışıldık kurgulara, net sonuçlara alışmış okurlar için zorlayıcı olabilir. Ama tam da bu yüzden çarpıcı: kelimelerle yeni bir alan açıyor, edebiyatın sınırlarını cesurca zorluyor. Kapatırken zihnimde bir hikâyeden çok, yankılanan cümleler, yarım kalmış anlamlar, içime işleyen imgeler kaldı. Ve sanırım Elmiger’in asıl daveti de tam olarak buydu: Okuru kesinliklerden çıkarıp belirsizliğin özgürleştirici alanına çağırmak.
Tavsiyemdir.
Hiç bir gizemi olmayan ama zaman zaman şaşkınlığa sebep olabilen bir kurgu
Okudunuz mu?
Hikaye,Stein kızları tarafından aktarılmaktadır margarete Stein, daha çok anlatım kısmıyla ilgilenirken, fritzi daha araştırması ile meşguldür.
Hikayedeki konu aslında yok olma sürecinde bir şehrin hikayesi bu toprakların onlarca yıl önce bir yangın patlak veren, yeraltı tünelleri alevler içinde olan bir şehrin sonrasında çorak arazinin üstünde kalan tek Tük evin kadın ve erkeklerin anlatacaktır. Toplam 135 sayfa. Bu meçhul arazinin altında yıllardır yanan dev bir kömür madeni geçmişi geleceği yok ediyor. İsviçreli genç yazarımızın ilk romanı, aslında o kurtlara karanlık ama umut dolu deneysel karmaşık ama bir öyküyü vaat eden eser. Romanımızda bazı yerlerde kafa karışıklığına sebep olsam da okuması sıkmayan bir eser şiirsel tarzda yazılmıştır.' 'sadece çölden oluşan bir şeydi denizin derinliğini ölçen sonarlar neredeydi??''
•Ah! Bazı şeyler bize söylenmedi! Yapayalnız beklemeyi bırakıldık. Olaylar bizden gizlendi. Tüm çabalarla dalga geçildi.
•Benim tarafımda hayat sıklıkla kitap okuyarak geçiyordu. Dikkate değer bir yanım yoktu.
•"Bilip tanıdığım tek yer burası. Artık tamamen terk edilmişlere ait, terk edilmiş bir arazi. Biz de bu enlemlerde doğmuş ve tüm iyi ruhlar tarafından terk edilmiştik…”
• Hayat diye düşündüm benim yer almadığım bir gösteriyor benziyor.
Beni takip etmeyi unutmayın
#cesurlaradavet #delidolukitap #okur_sayfasi #kitap #kitapönerisi
İnsan bazen bişeye tutunup umutlanmak istiyor. Varlığından emin olmadıkları bi nehire umut bağlıyorlar bu yolculukta. Bir kuşu uçarken görmek istiyorlar yaşadıkları yerde, biliyorlar ki kuşlar uçtukça tükenmeyecek hiçbir zaman umutları.
Kısa ve de güzel bir yolculuktu…
Cesurlara Davet
Cesurlara Davet
Net şöylemem gerekirse. Kitapta bulunan karakterler gibi okuyucu da aynı yolculuga çıkıyor. Belirsiz gerek anlamsiz gerek ise kutsal bir amaç gibi gelecek için şimdinin dehlizlerinde kayboluyorlar. Okuyucunun bulmak istediği güzel bir öykü başkarakterin bulmak istediği ... Fakat sonunda ise amaçlar amaçsızlıklar birbirine karışıyor. Çok mu anlamı/anlamsız konuştum. Işte kitap böyle okuyucu içinde durum aynı... iyi ya da kötü, müthiş ya da berbat arasında kalmış bir kitap... Keyifli okumalar...
Reklam
Yazar Hakkında
Dorothee ElmigerYazar · 2 kitap
1985 yılında İsviçre’de doğan Elmiger, yazarlığa adım atmadan önce İsviçre Edebiyat Enstitüsü’nde yaratıcı yazarlık dersleri aldı ve eğitimini bir süre Leipzig’de sürdürdü. İlk romanı Cesurlara Davet, 2010’da Kelag Ödülü’ne ve ZDF’nin ilk roman ödülüne; 2011’de ise Rauriser Edebiyat Ödülü’ne aday gösterildi. 2014’te yayımlanan ikinci romanı Uykuya Yatanlar ile övgüleri toplamaya devam etti. Elmiger, halen Berlin’de siyasal bilimler eğitimine devam ediyor ve İsviçre edebiyatının gelecek vadeden isimlerinden biri olarak gösteriliyor.
