Yazar:
Graciliano Ramos
Çevirmen:
İpek Gürsoy Manavbaşı
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Brezilya Edebiyatı ve Graciliano Ramos dan okuduğum ilk eserdi #k:342217. 1945 yılında yazılan ve otobiyografik olan eser,Brezilya’nın kırsal bölgesinde yaşayan bir çocuğun;yoksulluk, güvensizlik ve eğitimsizlik ile ilerleyen büyüme çağını anlatıyor. Okurken dilinin akıcı olması ve işlediği konulardan dolayı keyif aldım, bazı kutsal hikayeleri farklı harmanlayışından dolayı düşündüm, okumakta zorlanan bir çocuğu korkuttukları ve aşağıladıkları için de üzüldüm. Çeşitli romanlar hakkında verdiği bilgiler de çok kıymetliydi.Okurken çocukluğumuz da yaşamış olduğumuz güzel anılarla karşılaşacağınız için 
Çocukluk romanını okumanızı tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.
Graciliano Ramos dan okuduğum ilk eserdi #k:342217. 1945 yılında yazılan ve otobiyografik olan eser,Brezilya’nın kırsal bölgesinde yaşayan bir çocuğun;yoksulluk, güvensizlik ve eğitimsizlik ile ilerleyen büyüme çağını anlatıyor. Okurken dilinin akıcı olması ve işlediği konulardan dolayı keyif aldım, bazı kutsal hikayeleri farklı harmanlayışından dolayı düşündüm, okumakta zorlanan bir çocuğu korkuttukları ve aşağıladıkları için de üzüldüm. Çeşitli romanlar hakkında verdiği bilgiler de çok kıymetliydi.Okurken çocukluğumuz da yaşamış olduğumuz güzel anılarla karşılaşacağınız için Çocukluk romanını okumanızı tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.
Fakir heryerde fakirdir...
Kitabın isminden ve önsözünden de anlaşılacağı üzere kitap, yazarının çocukluk döneminde yaşadıklarını anlatıyor ve herhangi bir ülkenin herhangi bir semtinde yaşamaya çalışan her fakir ailede olduğu gibi fakirlik, eksiklik, sevgisizlik, baba sopası, anne hakareti ile büyümeye çalışarak, kendi gözlemleriyle gerçek hayata adapte olma telaşına düşmüş bir çocuğun yaşadıklarına tanık oluyoruz...
Bir çok kısımda kendi çocukluğunuzdan kesitler yakalamanız muhtemel eğer orta halli ya da açlık sınırı civarlarında bir ailede büyüdüyseniz..
Tek kelime ile harika. Tesadüfen karşıma çıkan bu kitap bende, anlatımı ve karakterleri ile çocukluğu hatırlamanın çarpıcı etkisini yarattı diyebilirim. Bu kadar geç Türkçe'ye çevrildiğine hayıflandım.
Yazar Hakkında
Graciliano RamosYazar · 1 kitap
Graciliano Ramos de Oliveira was born in the city of Quebrangulo, in the Brazilian state of Alagoas, on October 27, 1892, to Sebastião Ramos de Oliveira and Maria Amélia Ramos. Graciliano was the oldest of the couple's 16 children.[3]
He would spend most part of his childhood travelling through different cities of Northeast Brazil. After finishing high school in Maceió, he became a collaborator of the newspaper Jornal de Alagoas in 1909, where he published a sonnet called "Céptico" under the pen name Almeida Cunha, and some other texts under many different pseudonyms. He also published texts in the magazine O Malho, under the pen name Feliciano de Olivença, and founded a short-lived periodical named Echo Viçosense in 1906.
In 1914 he moved to Rio de Janeiro, but had to return to Alagoas in September 1915, in order to live with his father, who became a salesman in the city of Palmeira dos Índios. Also in 1915, he married his first wife, Maria Augusta de Barros, having with her four children. Maria Augusta died in 1920, due to troubles during childbirth.
In 1927, Ramos was elected mayor of Palmeira dos Índios: he took office in 1928 and would abdicate his post in 1930. Mesmerized by the high literary quality of his prefecture reports, Augusto Frederico Schmidt would approach Ramos into publishing his first novel, Caetés, that Ramos started to write circa 1925. He would finish Caetés in 1930, but did not publish it until 1933. In 1928, he married his second wife, Heloísa Leite de Medeiros, having with her four more children.
From 1930 to 1936 he lived once again in Maceió. In 1934 he published the novel São Bernardo, and in the following year, he was arrested due to alleged (but never confirmed) participation in the Communist uprising of 1935. (Graciliano wrote an account of his time in prison named Memórias do Cárcere, published a few months after his death in 1953.) After being freed from prison, he publishes with the help of associates such as José Lins do Rego his most famous novel, Angústia.
In 1938 he publishes Vidas Secas and moves definitely to Rio de Janeiro, where he became in 1945 a member of the Communist Party of Brazil. In the subsequent years, he travelled alongside his wife to countries such as France, Portugal, the Soviet Union and Czechoslovakia. Also in 1945 he published an account of his childhood years, named Infância. Beginning in 1952, Graciliano's health gradually began to decline. He was diagnosed with lung cancer and, after an unsuccessful surgery, died on March 20, 1953. His wife Heloísa would die 46 years later, in Salvador, Bahia.
Graciliano is survived by one daughter and many grandchildren and great-grandchildren.
