Puan
7.310 üzerinden
O Aslında İnsanlığın Davasıydı!·1000Kitap
9/10
Beğendi
Gregor Samsa’nın bir sabah uyandığında böceğe dönüşmesi gibi aniden olmuştu her şey. Evindeki davetsiz misafirler onu bir "yabancı" yapmıştı.
Distopya; yazarın genellikle gelecek olsa da geçmişin alternatifi veya hayal ürünü bir mekan zamanda toplumun ve devletin olabilecek en kötü şekle gelmesini işler.
Sözlerime bir tanımla başladım çünkü bu eser kendi içinde tamamen distopik bir sistemin bizlere şu anki dayatılması olup fark edilmemesi kadar ‘’distopik’’…
Hukuk devleti adı altında yaşadığımız bu ülkede sizce ne kadar hukuksal açıdan özgürüz? Mesela ne kadar demokratiğiz, ne kadar adaletin terazisinde aşağıda olan –ağır gelen- kısmındayız?.. Bu konuya değinmişken Nietzsche’den bir alıntı vermekten kendimi alıkoyamayacağım:
"Özgür mü diyorsun kendine? Sana hükmeden düşünceni duymak isterim, bir boyunduruktan kaçıp kurtulduğunu değil." (Böyle Buyurdu Zerdüşt- İş Bankası Yayınları Sayfa 57)
Elbette ki sorulacak daha misli ile soru varken bizi bu soruları sormaya teşvik eden sistem adına son bir alıntı ile bu kendi kendime sorgulamayı en azından bu kısım için bırakıp eserin kitap yorumuna geçmek istiyorum: ‘’Hukuki ve siyasi bir çözümlemedeyse iktidara karşı koymanın, onu meşrulaştırmaya yarayan, zaten iktidarın bir parçası olan hukuk aracılığı ile sağlanamayacağına yönelik bir sonuç ortaya çıkmaktadır.’’
#kitapyorumum
Bir hukukçu öğretim hayatı da geçirmiş olan yazarımız Kafka, kitabında 20. Yüzyılın içinde bulunduğu -geçmişte de bulunduğu ve gelecekte de tıpkı şuanda da olduğu gibi bulunacağı- adalet kavramının layığıyla yerine getirilmediği, hukuk kavramının anlamından eser bulunmadığı bir sistemin içinden göğe doğru uzanan, sisteme ve bu sistemi bizi dayatan kişilere karşı yakarıştır.. Tabiki de kitap çok daha geniş bir yelpazede bu sistemin ana hatlarını
Yandı KafalarEdebiyat
Kitabı her okuyanın zihninde farklı şeyler canlandırarak, sonunu farklı şekilde yorumlayarak bitireceğini düşünüyorum. İçinde bulunduğumuz bu günlerde adalet sisteminin böyle güzel eleştirilmesi, bu şekilde gösterilmesi gerçekten çok iyi denk geldi.
Benim için okunacak en doğru zamanda okumuş oldum.
Karakterimiz Joseph K. bir sabah uyanır ve tutuklu olduğunu öğrenir. Ne dava belli, ne suç konusu belli. Mahkeme mahkeme değil, adalet desen nerede gören yok. Tutukludur ama normal hayatına da devam eder. Bankadaki işine gidip gelir. Bu nasıl tutuklama belli değil. (Günümüzde tutuklandı diye sevindiklerimizin 3 gün sonra dışarıya çıktığını düşünürsek çok da şaşırmamak lazım aslında) Çevresindeki birçok kişiden medet umarak kendi suçsuzluğunu ispat etmek istemektedir.
Adliye koridorlarının ve kalemlerinin tasvir ediliş şekli çok iç karartıcı. Kaldı ki bende bir adliyeci olarak ne demek istediğini iliklerime kadar hissettim.
Sonunda o pencereden gördüğü kişi kendisi mi, adalet sistemi mi, yoksa başka bir şey mi gerçekten bilmiyorum. Üstüne düşünüp konuşulması gereken bir kitap olduğunu biliyorum sadece.
Bu dava gerçekten hepimizin Dava’sı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabı beğenmedim okudum ama bana bir katkısı olmayan sıkıcı Bir kitap. Yazar suçsuz bir adamın suçsuz olduğunu ispatlayamadan bitiren uzun uzadıya anlatmış. Çok boş bir kitap gibi geldi bana bu kadar okunması şaşırtıyor beni...
6/10
2020 13. kitabı
Kitaba isminden dolayı polisiye tarzı, hareketli, aksiyon dolu bir kitap olacağını düşünerek okumaya başlamıştım. Fakat kişisel düşüncem, her ne kadar ortada gerçek bir suç olmasa da, olayları bir dava üzerinde dönmesine rağmen sürükleyici ve içimde merak uyandırıcı bulmakta zorlandım. Kitabın orjinalinde nasıl bilmem ama çeviride kullanılan gereksiz uzun cümleler de kitabı okuyup bitirmemi zorlaştırdı biraz diyebilirim.
Kitap hakkında ne diyeceğimi bilemiyorum. Normalde bir kitabı bitirince aklımızdaki tüm sorular yanıtlanır ya da yanıtlanması için ipuçları sunulur. Bir aydınlanma yaşarsınız. Kitabı şu an bitirdim ve aklım çok karışık ve bu karışıklığı pek sevemedim.
Kafka bu kitabı çok metaforik bir dille yazmış. Kahraman bir suçtan tutuklanıyor ama bu suç hiç açıklanmıyor. Kahramanın da bunu öğrenmek için hiç çaba sarf etmediğini görüyoruz. Acaba bu durumu ne kadar bilinçaltında tutarsa o kadar masum olacağını mı düşünüyor? Çatı katlarında gizli saklı mahkemeler sanırım kahramanın hayatının tüm kesimini kapsayan kendini güvende hissetmeyişinin bir yansıması mı? Gibi gibi bir çok soru var şu an aklımda.
Ayrıca belirtmeden de geçemeyeceğim, Kafka'nın yansıttığı kadın kahramanların gördükleri her erkeğe, kendilerini kullandırarak güçlü göstermeye çalışmaları hiç hoşuma gitmedi.
"Kitabın okunmasını tavsiye eder miyim" kısmına gelirsek; herkesin kendisinin deneyimlemesi tavsiye ederim.