Bazı kitaplar vardır, olay örgüsünden çok diliyle aklında kalır. Diğer tam olarak böyle bir kitap. Ozan Ünal, kelimeleri süslemeden ama bütün derinliğiyle yazmış, bazen söylemeden suskunluğuyla konuşmuş ki bu benim için çok önemli ..
Zıtlıklar, boşluklar, yaralar.. okurken kendimi hem çok uzak hissettim hem de çok yakın. Görseller şahane.. metinlere harika eşlik etmiş.
gülme yaralarımın çoğunu kendim açtım kendimde ( s:65)
İyi ki tanıştım.