Puan
7.810 üzerinden
Dönüş / Cemil KavukçuEdebiyat
12 Eylül öncesi anarşik olaylara karışıp uzun bir zaman sonra hapisten çıkarak evine dönen bir adamın, geçmişi ile şimdisini, beklentileri ile de kaybettiklerini sorgulayışını, bununla birlikte geleceğini nasıl tayin edeceğini konu alan bir roman.
Okurunu ajite etmeden… olayları trajik ve dramatik hale getirmeden… kesitler verip okura anlamlandırtmak ve boşlukları doldurtmak ister gibi…
En çok da yazarın anlatımını sevdim… Flashbackler çok sık ama kopukluk yaratmadan gerçekleşirken, ana karakterin bilincinden akanların bazen monologa dönüşmesi bazen de salt bir içdöküşle sınırlı kalması romanı akıcı ve sürükleyici hale getirmiş. Oysa dallı budaklı bir konu yok romanda… Nesli karakterinin hayallerde kalışı beni hayal kırıklığına uğratmadı değil… Bir yerlerde Nesli ve Vedat birbirlerine rast gelsin, olumlu ya da olumsuz bir etkileşim olsun, isterdim… Ama finalin tamamen net olmayıp azcık da ucu açık kalmış olması gösteriyor ki, yazar için en çok da okurun ne çıkardığı bu kitapta önemli olan…
Yıllar sonra kasabasına, çocukluğunun evine geri dönen Vedat.. Acıları, pişmanlığı, vicdan azabı ve geçmişi ile her an iç içe yaşamanın bir resmini çiziyor bize. Yalnızlığı, çaresizliği, anlaşılamamayı, varken yok olmayı, ait olamamayı anlatıyor.. Dil akıcı, konu güzel ama anlatımı, işleyişi aynı şekilde sevdiğimi söyleyemeyeceğim..
Ah Vedat! Ne çırpındın, karşı koydun ama benzedin kaldığın yere. Umudun da tükenecekti az daha, geçmişte boğuldun durdun. Sonunda kurtuldun, mu demeli acaba?
Cemil Kavukçu dili puzzle gibi. Anlatısını ve bunu okuyucuyu yormadan akan bir şekilde aktarmasını seviyorum, ama yine de öykü dili daha kuvvetli geldi.