İnsanlar ilginç geliyordu önceleri. Ama sonra, ağır ve keskin bir biçimde, bütün kusurlar ve delilik çıkıyordu açığa. Ben onlar için giderek önemimi yitirirken onlar da benim için önemlerini yitiriyorlardı.
Tamam, iyi bir gözlem yansıtılmış ve o dünyanın gerçekleri önümüze sunulmuş ama bıktım yahu. İliğim damağım kurudu fakirlikten, zor bitti. Neyse ki bitirebilirim.