Cenaze denen şey çok tuhaf. Biraz da düğün gibiler aslında. Başka zaman görüşmediğin insanlar bir araya geliyor ve bir büfenin başında durup birbirlerine hâl hatır sorarak gülüşüyor ve ağlıyorlar.
Yalnızca yazarak başlıyorsunuz sohbete.
"Kimse birbirini görmediğinden konuşulan kişi herhangi biri olabilir. Avcıları oraya çeken şey de bu zaten. Böylece kendilerine yeni bir kimlik verebiliyorlar. Koyun postuna bürünmüş kurtlar gibi," dedi Fry.
Her ne kadar düşünmek istemesem de doğum günleri zordur. İnsan o gün bir yılın daha geçtiğini fark eder, öyle değil mi? Güzel tarafları da oluyor, biliyorum ama yine de elimde değil.