Yazar:
William Gay
Çevirmen:
Seda Çıngay Mellor
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ebedi Ev, Tennessee eyaletinin ücra bir kasabasında Nathan Winer'ın, kasabaya nereden geldiği belli olmayan ve Bay Hovington'ın evine ve ailesine çöken, saf kötümüz Dallas Hardin tarafından öldürülmesiyle başlıyor. Dallas Hardin cesedi bir kuyuya atar. Büyük Buhran dönemlerinde sıklıkla yaşanan her şeyi bırakıp gitme, Winer'ın içinde düşünülür ve aileside dahil kimse onu aramaz. Ancak buna inanmayan ve Dallas Hardin'in neler çevirdiğini uzaktan gören William Tell Oliver vardır. Ancak bir sebebi olmaksızın polise gitmez ve hiçbir şeyi haber vermez.
Kitabın geri kalanında, öldürülen adamın oğlu Genç Nathan Winer, Hardin için çalışmaya başlar. Genç Nathan Hardin'in üvey kızına aşık olur ve bu aşk Hardin tarafından pek hoş karşılanmaz çünkü kız için başka planları vardır. Bu ilişkiler girdabında genç Winer babasının başına gelenlerden sorumlu olanın Hardin olduğunu öğrenebilecek midir? Ve intikam peşine düşecek midir?
Kitap tam anlamıyla bir 'western' diyebileceğimiz bir tarzda yazılmış. Okurken
sanki bir film izliyorsunuz tadı veriyor. Ancak benim için William Gay'in diline başlangıçta alışmak biraz zor geldi. Özellikle kitap başlangıçta çok karışık ve farklıydı. Ama yarıdan sonra bir anda açıldı ve gerçekten akıcı bir hale geldi.
Güney gotiği daha önce okumadığım bir türdü. Olay örgüsü ne kadar net olsa da çok karanlık bir arka plana sahip. İyilik ve kötülüğün karşı karşıya geldiği hikayede, bencil, gururlu, ezik diyebileceğimiz gerçekçi karakterleri hem sevecek hem de nefret edeceksiniz.
Kitabı sevip sevmediğimden emin değilim ama kesinlikle yazardan bir kitap daha okumak istiyorum.
Bomboş bir kitap
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza William Gay ve onun “Ebedi Ev” kitabı ile geldim.
Kitabı kim tavsiye etti yada ben satın almak için kitap ararken hangi düşüncelerle aldım bilmiyorum ama bu kitapta Melankoli 1-2(sayfamda reelsler kısmında yorumu var) gibi tam bir hayal kırıklığı. Hiç yoktan bu kitap Melankoli gibi Nobel edebiyat ödülünü almamış.Aslında konu çok ilgi çekici. Bir adam bir cinayet görüyor ve bu cinayet karşısında sebepsiz yere sessiz kalıyor. Kimseye haber vermiyor.Seneler sonra da hadi ben bunu polise haber edeyim deyip şikayette bulunuyor. Ben burada Dostoyevski gibi bir iç hesaplaşma yaşacağını yada adamın kendince bir adalet anlayışı falan olacağını düşünüyordum.Büyük ihtimalle kitabı da bu düşüncelerim sonucu aldım. Fakat kitap, hafta sonları bazı kanallarda çıkan düşük kaliteli macera filmlerine evrilmekten kendini alamıyor. (Bu kanalları siz anladınız )
Ayrıca kitapta çok fazla argo sözcükler ve +18 ifadeler kitabın kalitesini bir hayli düşürüyor. Kitapta bir olay var ve kitap çok sıkmadan okunuyor ama kitabı okurken içten içe hoşnutsuzluğumuzun sesini bastırmaya yetmiyor. Edebi bir tarafı olmamasını bir tarafa bırakıp akıcılık ve merak uyandırma tarafına baktığımızda da yine kitap çok yavan kalıyor. Ben beğenmedim. Benim takipçilerimin de çoğunun da beğenmeyeceğini düşünüyorum. Tabiki deneyimlenmek sizin elinizde
Herkese keyifli okumalar..
EBEDİ EV'den YÜKSEK BEKLENTİEdebiyat
Ebedi Ev, çerezlik kitap okumak isteyenlere güzel bir alternatif olarak önerilebilir. Dili hafif fakat akıcı olduğunu asla söyleyemem. Olay örgüsü kimi zaman yavaş, kimi zaman gereksiz karışık, kimi zaman fazla basit işleniyor. Karakterlerin bazıları klişe olsa bile, bazılarının geçmişi ve iç dünyası yeteri kadar iyi denebilir.
İntikam hikayesi gibi gözükse bile içinde çok daha fazlası var. Argo seviyesi normalin biraz üstünde fakat pek rahatsız etmiyor.
Kitabın gerçekten iyi diyebileceğim noktalarından biri, geçtiği dönem hakkında güzel bilgiler ve fikirler vermesi.
Zaman zaman sıkılarak okudum ve zaman zaman da çerez niyetine keyifle okumaya devam ettim. Bir şekilde bitti. Pek memnun kaldım diyemem. Açıkçası bu kitabı ilginç bir şekilde aşırı beklentiyle almıştım. Belki de ondan dolayı memnun kalmamış olabilirim.
Sonuç olarak, ''Boştayım, kitap arıyorum ama karar veremedim, pek bir beklentim de yok, hafif bir dili, amatör bir olay örgüsü olsun'' diyorsanız okumanızı tavsiye ederim.
Amerikalı yazar William Gay’in 58 yaşında yayımladığı ve kısa sürede büyük bir başarı yakalayan ilk romanı Ebedi Ev, “Güneyli Gotiği”ne çeviriyor rotasını.
Ebedi Ev’i kısaca özetlersek; babası korkunç biçimde öldürülen Nathan Winer’ın, içki kaçakçısı Dallas Hardin’in ve olan biteni ormandaki kulübesinden sessizce izleyen William Tell Oliver’ın hikâyesini anlatıyor.
Gay’in çizmiş olduğu karakterler oldukça gri. Sadece içki kaçakçısı Dallas Hardin’in yeterince siyah olduğu konusunda kani olabiliriz sanırım, itiraz eden okur olmayacaktır. Küçük bir Amerikan kasabasının geçim sıkıntısına düşmüş bir grup insanın birbirileriyle olan ilişkileri, dostlukları ve düşmanlıklarını çok iyi yansıtıyor yazar. Cormac McCarty ve William Faulkner’la kıyaslaması, yazarın hangi türün temsilcisi olduğu konusunda da yeterince ipucu veriyor. Özellikle Ebedi Ev için edebi bir eser demek de doğru olur, zira doğa ve insan tasvirleri, tek kelimeyse şahane. Adeta okurken beyniniz size okuduğunuz satırların resimini çiziyor ve ben tek tek hepsinin içine girip kısa vakitli de olsa yaşama imkanı buldum.
1932 ile yılı başlayıp, önemli bir mevzuyu aktardıktan sonra roman, 1943 yılına atlıyor ve geçmiş ve gelecek arasındaki köprüyü kurmaya çalışıyor. Ülkesinde 2000 yılından sonra ünlünen yazar, adeta bir “kırsal western” türünün öncesi olmuş. Okurken bir western kodlarının kırsal bir kasabaya uyarlanışını okuyacaksınız. William Gay, bir söyleşisinde şöyle diyor: “Sanırım ‘Ebedi Ev’de okuduğum western romanlarından çok, izlediğim western filmlerinden etkilendim.” Ebedi Evi okumanız gerektiğini düşünüyorum, sadece ve sadece şahane doğa ve insan betimlemeleri için bile olsa. Stephen King’in de yakın zamanda Twitter’da kitap için övgü dolu sözler paylaştığı belirteyim.
Yarım BıraktımOkuyamama Sorunu
Kitabı hiç ama hiç sevmedim. Karmakarışık olay örgüsü, asla kafamda eşleştiremediğim karakterlerle dolu ve doğru düzgün bir olay olmuyor. Kitapları yarım bırakmayı sevmem mutlaka kendimi zorlar bitiririm sonda belki mesajı vardır diye ancak bu kitabı yarım bırakıyorum. Okuyamadım.
Bu kitap bir film olsaydı muhtemelen izlerken uyuyakalırdım. 288 sayfalık kitabın 287 sayfası boyunca bir yerde seveceğim bir şey çıkar umuduyla okudum ama yok; ne karakterler ne kurgu ne üslup çekti beni.
Kitabın arkasında yazdığı gibi “babası öldürülen Nathan Winer, romanın kötüsü Hardin ve olan biteni gören Oliver’ın hikayesi”. Hakikaten bunun haricinde hiçbir şey vadetmiyor kitap. Ki bana kalırsa arkada yazılanlar kitaptan daha coşkulu. Bazen arka planda o döneme dair göndermeler olur onları da yakalayamadım. Dümdüz bir ova gibiydi kitap “benim için”.
Belki bende ruh halimden kaynaklanan bi olumsuzluk vardır bilemiyorum sadece kitap boyunca ben ne okuyorum sorusunun kancasında sallanıp durdum.
7/10
2026 62. kitabı
William Gay'in 58 yaşında yazdığı güney gotiği olarak tabir edilen Ebedi Ev bir noktada bana Kırmızı Pazartesi'yi anımsattı neden mi Dallas Hardin acımasız bir kötümüz ve eninde sonunda başına bir şey geleceğini ve ne kötülükler yapmış olduğu kasaba tarafından bilinen bir zat ve okurken de işte o anı bekleyerek okudum. Kitapta halis kötümüz ve bir o kadar halis kötümüz tarafından satın alınan kötülerimiz var bir de hamlet vari bir karakterimiz olan zavallı Nathan Winer'ımız var. William Tell Oliver aslında belaya bulaşmamak adına sussa da o zavallı Nathan'ın kaybettiği oğlu yerine koyduğu için oğlan için elinden geleni geç de olsa yapmaya çalışıyor puan kırma sebebim sonun çalakalem olmasıydı ama 58 yaşinda yazılan ilk roman için gene de iyiydi. Bu tür okumayı sevenlere tavsiye ederim.
