Puan
7.810 üzerinden
8/10
2024 70. kitabı
Öncelikle benim gibi Aşk ve Gurur'dan sonra buralara düştüyseniz sizde de bire bir aynı etkiyi yaratmayacak olabilir ama kitabı bitirdiğinizde buna değeceğine inanabilirsiniz. Özellikle hikayenin sonlarında keskinleşen "ters köşeler" var ki sanırım Moliere'in Cimri'sini, Shakespeare'in Onikinci Gece'sini bile okurken bu kadarı benim için yoktu.
Emma'nın hikaye boyunca önsezilerindeki acemiliğiyle kendine güveni birleştiğinde ortaya çıkan saflığı öyle samimi geldi ki... Onu o kadar sevdim ki, bu yanılgılarının hepsinden yenilgisiz çıkmasını hikaye bitene kadar bekledim. Üç genç kızın gönül ilişkileri karmaşasını merkezine alan bu kasaba hikayesinde, mektup yazmanın "insan karakterinin en güçlü referansı" görülmesinden daha ne romantik olabilir?
Yazarımızın toplum hayatındaki sınıfsal farklılıkları çok da abartarak gözümüze sokmamasını, insan üzerine kondurulacak erdemleri kitaplarında yine kendi anlayışıyla arayışını seviyorum. Jane Austen'in kısa hayatı, kitaplarındaki aşka bakışını bende daha değerli kılıyor, her ana karakterde onu arıyor ve ona çok sevgi duyuyorum.
Yazarına bakmadan bile okunsa "Jane Austen" olduğu anlaşılacak bir roman. Gurur ve Önyargı'yı çok sevmiş biri olarak beklentilerim biraz yüksekti. 200 sayfada anlatılabilecek bir kurgu gereksiz ayrıntılara boğularak 500 sayfada alatılmış. Konusu dönemin sınıfsal ayrımlarına ve maddiyata dayanan evlilik anlayışı. Her ne kadar sınıfsallaşmayı eleştirse de finalde yine toplum beklentisine uygun bir evlilik yapılmış. Tahmin edilebilir bir kurguya sahip. Son 100 sayfa kitabın geneline göre çok akıcıydı. Karakterlere gelecek olursak Emma gerçekten kendimle özdeşleştiremediğim, okurken gıcık olduğum ender kişilerden. Abartılı özgüvrni, şımarıklığı insanı yoruyor. Mr. Knightly en zeki ve en çekilebilir karakter. Harriet ise Emma'nın zavallı kurbanı. Beklentilerimi karşılamayan bir roman oldu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
10/10
2017 6. kitabı
Hani bazen hayatın hengamesinden yoruluruz ve bir tek korunmalı evimizin duvarları içerisinde olduğumuz zaman ruhumuz dinlenir ve deriz,
" Evim, benim cennetim! " diye! Böyle zamanlarda,
" Evim de olmak, ne güzel! " derim.
Ailem ve kitaplarımın arasında sosyal hayatımı azaltarak ama okuduğum kitaplardaki kahramanların eşliğinde yoğunlaştırarak yaşamak ve var olmak!
Dışarıda lapa lapa kar yağarken sıcacık evimde, elimde yeni demlenmiş bir fincan çayım ile kitap okuyabilmenin ve zevkine varmanın ayırdında olmak! Bir de okuduğum kitaptaki kurgu, kar görüntüleri ile harmanlanmış betimlemeler ile doluysa değmeyin keyfime! Olay örgüsünde anlatılan kahramanlar, benim nazarımda soyut olmaktan çıkıp somut olma yönünde yavaş yavaş ilerler! Onlar sanki muhitimde yaşayan arkadaşlarım, dostlarım! Hayatta yıkılmadan dimdik ayakta durma ve ben daha yaşıyorum, ölmedim dediğim var olma amacımdırlar, bir bakıma.
Bazı, kitaplar vardır...
Okunduktan sonra kişinin benliğinde hiçbir tesir yaratmaz! Yaratmadığı gibi, zamanla tarihin tozlu sayfalarında yok olmaya yüz tutarlar. Ama bazı kitaplar vardır ki; etkin olduğu dönemin üzerinden asırlar geçse dahi okunmasını her daim muhafaza eder. Bu da yetmez! Okuyan şahsa öyle bir tesir eder ki, mevcut olanı değiştirir ve değişik olanı mevcut kılar. Bir keşfediş yani yeni ufuklara açılan bir kapı gibi, salt insan özündeki var olanı, bir kıvılcım ile tutuşturup alevlendirendir.
Eser okunması kolay ve akıcı bir anlatıma sahip! Her kesimin zevkle okuması gereken mükemmel bir klasik. Belki süregelen hayatınızı değiştirmez fakat hayata bakışınızın olumlu yönde değişmesini sağlayan bir yazar, Jane Austen...
Ne zaman yeni bir kitap okumaya başlasam, içimi bir korku seli kaplar.
" Ya gereğinden fazla üzülür yada yüreğimde derin bir sızı hissedersem! "
Emma yazarın en sevdiği romanıymış. Ben ilk Aşk ve gurur kitabını okumuştum. Bu iki güzel kitabı kıyaslarsak ben tercihimi Aşk ve gurur'dan yana kullanıyorum. Sebebiyse Elizabeth'e olan hayranlığım. Profil adımdan anlaşılıyordur gerçi... Her ince detayına kadar baş karakterleri çok güzel işlemişti.
Aynı Aşk ve gurur da olduğu gibi bu kitapta da Emma karakterini olsun, Mr. Knigthley karakterini olsun özel olarak ele almış. Emma ilk başlarda sinir olası bir kız. Kendini beğenmiş, burnu havada. Güzelliğine de güvenen birisi, ailesi tarafından da el üstünde tutulmuş belki böyle kendini beğenmişliği bu yüzdendi.
Emma'nın yıllar içinde ki değişimi güzel anlatılmış. Mr. Knigthley'e hem saygı duyup hem sinir olmayı başarması güzeldi. Mr. Knigthley'nin Emma'nın kendisini geliştirmesin de büyük payı var. #67925866 böyle değer veren insanlar pek yoktur... Her zaman Emma'nın yaptığı hataları ona güzel bir dille anlatması Emma'nın da onun bu görüşlerine değer vermesi, kötü davranışlarını düzeltmeye çalışması güzeldi. Bir insan kendini olumlu yönde geliştirebiliryormuş demek ki.
O zamanın şartlarına bakılınca mutlu olmayı başarabilen insanlarmış. Kurdukları dostluklar çok güzel anlatılmış. İnsanlar bir araya geldiklerinde gerçek sohbet etmeyi ne güzel başarıyorlar. Komşuluk, insana değer verme konuları ele alınmış. Herkes birbirine saygılı. Yazılan bir mektuba dahi ne güzel değer veriliyor. Anlatma şekline olsun, yazım kuralına olsun nasıl hisler içinde yazıldığına olsun mektupların bile ayrı bi değeri var.
Yazar bu kitapta da evlilik konularına yoğunlaşmış. Emma'nın çöpçatanlıkları bitmek bilmedi. İkna yeteneği var kızın orası kesin. Aslında Emma bi kadın kendini nasıl geliştirir bunun örneği. Başlarda ne kadar sinir olsam da sonradan Emma'ya karşı
Okumadan beğenmeyin please :))İnceleme
Yine bir Jane Austen kitabı daha. Daha önce yazarın 
Gurur ve Önyargı ile 
Akıl ve Tutku kitaplarını okumuştum. Konu yine aynı (Güçlü) kadınlar ve evlilik.
Emma Woodhouse kızımız zeki, güzel, eğitimli, çevresindeki herkesin beğendiği ve bu beğeniyi dile getirmekten kaçınmadıkları için biraz da şımarık ve bolca kendini beğenmiş bir karakter.
Highbury denen küçük bir taşra kasabasında yaşlı babasıyla mutlu mesut yaşıyorlar. Olaylar Emma'nın bakıcısının evlenmesiyle başlıyor, bakıcının gitmesiyle boşluğa düşen ve ne yapacağını bilmeyen Emma'nın çöpçatanlık yapmaya başlaması ve bir sürü yanlışlar yaparak hiç olmadık yerden başına iş almalasıyla devam ediyor.
Kitabın konusunu daha çok anlatıp tadını kaçırmak istemiyorum ama okuyacaksanız bir kaç noktaya değinmeme izin verin.
1. Kitapta bolca karakter var zaten Austen'i okuduysanız bunu biliyor olmanız lazım.
2. Kitapta sınıfsal ayrımlar hemen hemen her yerde mevcut, Emma karakterini sevmememin ana nedeni de bu sanırım. Sadece kendini beğenmiş olsa iyi ama bunu yaparken diğer insanları küçük düşürmesi sinir bozucu (bana göre).
Emma'yı sevmdim evet ama kitabın sonuna doğru olgunlaşması ve yaptığı yanlışların farkına vararak bunları düzeltmeye çalışması onu gözümde (birazcık) daha iyi biri haline getirdi :)
Anlamadığım şey yazarın neden her kitap karakterini evlendirerek mutlu sona kavuşturması... Hani insanlar evlenmeden de gayet mutlu olabiliyorlar canım Jane'ciğim bu ihtimali de düşündün mü hiç?? Özellikle kadın karakterlerin sözde güçlü kadınlar iken :))
(Güçlü kadınlar evlenmez demiyorum ha yanlış anlaşılmasın, sadece neden mutluluğun gizi evlilikmiş gibi gösteriliyor onu sorguluyorum)
(Ölü bir yazarla da tartışmadım demem artık :D )
Benden bu kadar :) keyifli bir kitaptı ama biraz uzundu hani bu konuyu bu kadar uzatmaya gerek var
Gurur ve Önyargı ile Akıl ve Tutku kitaplarını okumuştum. Konu yine aynı (Güçlü) kadınlar ve evlilik.
Emma Woodhouse kızımız zeki, güzel, eğitimli, çevresindeki herkesin beğendiği ve bu beğeniyi dile getirmekten kaçınmadıkları için biraz da şımarık ve bolca kendini beğenmiş bir karakter.
Highbury denen küçük bir taşra kasabasında yaşlı babasıyla mutlu mesut yaşıyorlar. Olaylar Emma'nın bakıcısının evlenmesiyle başlıyor, bakıcının gitmesiyle boşluğa düşen ve ne yapacağını bilmeyen Emma'nın çöpçatanlık yapmaya başlaması ve bir sürü yanlışlar yaparak hiç olmadık yerden başına iş almalasıyla devam ediyor.
Kitabın konusunu daha çok anlatıp tadını kaçırmak istemiyorum ama okuyacaksanız bir kaç noktaya değinmeme izin verin.
1. Kitapta bolca karakter var zaten Austen'i okuduysanız bunu biliyor olmanız lazım.
2. Kitapta sınıfsal ayrımlar hemen hemen her yerde mevcut, Emma karakterini sevmememin ana nedeni de bu sanırım. Sadece kendini beğenmiş olsa iyi ama bunu yaparken diğer insanları küçük düşürmesi sinir bozucu (bana göre).
Emma'yı sevmdim evet ama kitabın sonuna doğru olgunlaşması ve yaptığı yanlışların farkına vararak bunları düzeltmeye çalışması onu gözümde (birazcık) daha iyi biri haline getirdi :)
Anlamadığım şey yazarın neden her kitap karakterini evlendirerek mutlu sona kavuşturması... Hani insanlar evlenmeden de gayet mutlu olabiliyorlar canım Jane'ciğim bu ihtimali de düşündün mü hiç?? Özellikle kadın karakterlerin sözde güçlü kadınlar iken :))
(Güçlü kadınlar evlenmez demiyorum ha yanlış anlaşılmasın, sadece neden mutluluğun gizi evlilikmiş gibi gösteriliyor onu sorguluyorum)
(Ölü bir yazarla da tartışmadım demem artık :D )
Benden bu kadar :) keyifli bir kitaptı ama biraz uzundu hani bu konuyu bu kadar uzatmaya gerek var