"Bir güzellik yap bu ülkeye,
Saçın hep dağınık kalsın yüzümde Epilya..."
Bu muhteşem dizeyle başlayan eser, henüz daha kapağı açar açmaz okuru hoş bir edayla kendisine bağlamaya başlıyor.
Şairin şiir dünyasına doğru ilerledikçe eserin baş karakteri olan Epilya karakterine şiir sanatından şu satırlar dökülüyor;
"Telaşla sana uyandığım her sabah,
yüzümü yatakta unutuyorum Epilya..."
Şairimiz sadece Epilya karakterine değil yaşamış olduğu coğrafyanın da birçok sorununa şiiriyle ayna tutuyor;
"Koynunda büyüttüğün kitaplar
göz kapaklarını birer muhafız alayı gibi savunsa da.
ben yenilgiyi çoktan kabullendim,
bu ölü coğrafyada
bölünen hiçbir çığlık, sesimin iç kıyımını önlemiyor."
Buna benzer olarak;
"Bugün bilmem kaç aralık,
manşetlerin bel altına düşen,