Uzaktan takip eden adımların ritmi başkadır. Seninle koşanlarınkilerse bambaşka. Sana güç verir seninle koşanların adımları. Nasıl yorulmadığına, koştukça daha da hızlanmayı becerdiğine şaşırırsın. Vücudunun yapabildiklerine, vücudunu başka vücutların tamamlayabilmesine hayran kalırsın.
Şehirleri ellerinden kayıp gidenler şehirlerini dünyanın her yerine götürürler. Onların kaderi şehirlerini yeniden kurmaktı, her depremde olduğu gibi. Eninde sonunda inşa ettikleri yeni şehri eskisine benzeteceklerdi. Bir daha şehirlerini sırtlanmaları gerekmeyeceğinin umuduyla..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yatağının yapışık olduğu soğuk duvarda ahşap üzerine gümüş kaplama bir Meryem Ana ikonası asılıydı. Soğuk taş döşeme sıcak renklerle örtülmüştü. Karolara tek tek baktığında, beyaz zeminin üzerinde, ortası sarı tonlarında dört yapraklı bordo çiçek benzeri geometrik şekiller görüyordu. Oysa desene teslim olmayı seçtiğinde sarı göbekler bordo yuvarlakların ortasına geçiyor, sonraki sarı göbekse bu yuvarlakları adeta birbirine zincirliyordu. Sonsuz bir döşemeydi bu.
Ortalık sessizken kumsalda yalnız olmayı çok severdi Alexander Malik. Yaseminlerin, fullerin ve lavantinlerin arasından denize doğru mozaik basamaklardan bir bir inerken buna asla doyamayacağını düşünüyordu. Bornozunu Roma dönemine ait mermerden bankın üzerine bıraktı, terliklerini bahçe kapısının gerisinde çakıl taşlarıyla döşenmiş sahanlığa. Bu evin her taşıyla gurur duyuyordu, bu evin her karışına aşka benzeri bir duygu.
" Benim için vatan Arsuz'dur Maryse. Konuyu nereye getirmek istediğini tam anlayamamakla beraber, bir gün bu topraklar için savaşmak gerekirse savaşırım tabii ki. Bu topraklar islah edilip daha da verimli hâle getirilirken belli hesaplarla yapıldı bu. Gitmeden zamanın olursa seni Amik ovasına götürürüm. İngilizler, İtalyanlar ve sizin ülkeniz de dahil olmak üzere sürekli pazarlık konusu ediliyor topraklarımız. Ama bizler, sadece huzurlu bir şekilde buralarda yaşamaktan öte hiçbir şey istemeyiz. Her düzen değişikliği o düzenin içindekileri sarsar. Huzurunu bozar. Burası hatıralarımızdır. Burası çocukluktan beri kokladığımız havadır, içtiğimiz sudur. Burası güvendiğimiz evimizdir. Bir gün burasını terk etmem gerekirse bu olsa olsa aşk için olabilir. Vazgeçilmez bir aşk! "
Düşünmeye fazla ara vermek istemiyordu. Çünkü Maryse’ye konsantre olursa, onun yattığı yerden kalkıp geleceği gibi aptalca bir hisse kapılmıştı. Ne çok isterdi şimdi kalıp gelmesini. Bir anda yanında bitmesini. Evet, şu anda en çok istediği şey buydu. Hatta belki de burada uzun uzadıya oturmasının sebebi de sadece bu beklentiydi. Arkasından izlenmekte olduğu gibi küçük bir his geçti. Fakat hiç üzerinde durmadi. Böyle tesadüfler ancak romanlarda olurdu. Maryse tabii ki gelmeyecekti. Bu kanıya vardığı sırada küçük bir tıkırtıyla irkildi. Maryse yüzünü bir hayalet gibi aydınlatan gaz lambası elinde, devasa ahşap kapının ardından bu saatte burada ne yaptığını anlamak ister gibi Paul'e bakıyordu.