Oyun, 16 sayfalık bir kısalıkta olmasına rağmen başlı başına bir derya bir okyanus. Sayfalarca, ciltlerce anlatılacak bir durumu yazar gökyüzü gibi bir sadelikte önümüze seriyor ve bu sadelik karşısında etkilenmemek mümkün değil. Sahnenin bir yanında kızlarının ölümünden habersiz, evin içinde huzur içinde oturup gece olunca yatmayı bekleyen bir aile ve diğer yanında evin pencerelerinden evin saadetini ve aile bireylerinin devinimlerini izleyen, kara haberi verecek olan dışardaki insanlar... Dışarıdakilerden biri olan ihtiyar, bu durumu evin içine uzun süre baktıktan sonra şöyle açıklıyor: "İHTİYAR: ... Hayatta bu kadar hazin bir şey olacağını bilmiyordum. Hayata bakanların korku duyabileceğini bilmiyordum. Onların bu sakin ve rahat halleri bana bu korkuyu hiçbir zaman veremezdi. Dünyaya ne kadar fazla güveniyorlar. Şuracıkta duruyorlar, düşmanla aralarında zavallı birkaç pencereden başka bir şey yok. Kapıları kapamakla kendilerine artık bir şey olmaz zannediyorlar. Bilmiyorlar ki ruhlarda daima bir şeyler olur ve dünya evlerin kapılarında bitmez. Ufacık hayatlarını kendi avuçlarının içinde sanıyorlar. Nereden akıllarına gelsin ki şu sırada birçok insanlar hayatlarını onlardan daha iyi biliyor ve ben, zavallı ihtiyar, kalplerinden iki adım ötede onların küçük saadetini, bir türlü açamadığım şu ihtiyar ellerimin içinde tutuyorum.'' Ellerinde ne büyük bir acı ve ne büyük bir güç olduğunun farkında olan bu insanlar ölümü bildirmeye mahkumlar. Bu mahkumlukları da bunu bilmelerinden geliyor. Bilmek her zaman olduğu gibi mutluluk getirmeyebilir ancak bilmek yanında daima gücü ve acıyı barındırır. Aileye haberi verecek olan ihtiyar bunun farkında... "MARIE: Onlara acıyın büyükbaba. İHTİYAR: Biz onlara acıyoruz yavrum, fakat bize acıyan yok."

Maurice Maeterlinck

Tiyatro

Evin İçiMaurice Maeterlinck · Maarif Matbaası · 195816 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

Maurice MaeterlinckYazar · 18 kitap

1862 yılında Belçika’nın Gent şehrinde dünyaya gelen Maurice Polydore Marie Bernard Maeterlinck, edebiyatta sembolizm akımının önde gelen temsilcilerinden biridir. Eserlerini Fransızca olarak kaleme alan Belçikalı yazar, babasının isteği üzerine hukuk eğitimi aldığı yıllarda yazı yazmaya başladı. Eğitimini tamamladıktan sonra Paris’e giderek sembolist yazarlarla arkadaşlık kurdu. Özellikle Villiers de l’Isle-Adam ile dostluğunun, eserleri üzerinde belirleyici bir etkisi oldu. 1889 yılında Prenses Maleine isimli ilk tiyatro oyununun yayımlanmasıyla birlikte meşhur olan Maeterlinck, takip eden senelerde hayatın anlamı, mutluluğun kökeni ve ölüm temalarına odaklanan pek çok tiyatro oyunu ve deneme kaleme aldı. Bu eserlerin belki de en meşhuru sayılan ve daha sonra çeşitli sinema uyarlamaları da yapılan Mavi Kuş’u, 1908 yılında yayımlandı. 1911’de Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görüldükten sonra, 1932 yılında da kendisine Belçika kralı I. Albert tarafından kontluk unvanı bahşedilen Maurice Maeterlinck, İkinci Dünya Savaşı yıllarında bir müddet Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşadı. Savaşın ardından dönüğü Fransa’nın Nice şehrinde 6 Mayıs 1949 tarihinde hayata veda etti.