Fables & Reflections
Neil GaimanPuan
8.710 üzerinden
Sandman serisinin 6.kitabı Fabllar ve Yansımalar; dinlere, mitolojiye, tarihe yönelik bilgiler ve göndermeler ile birlikte insanlığın doğasına,ölümsüzlüğe,anlam ve güç arayışına dair 9 yaratıcı hikaye içeriyor. Her hikayede ortaya çıkan Morpheus ve faniler ile etkileşimi çarpıcı bir şekilde işleniyor. Bu hikayelerde Sonsuzlar ile birlikte, Julius Ceasar'dan Marco Polo'ya , Harun Er Reşid'den Orfeus'a, Habil ve Kabil'den Havva'ya kadar tarihi ve mitolojik karakterler tekrar kurgulanıp sunuluyor. Hikayelerin hepsini keyifle okumakla birlikte en beğendiklerim; Yumuşak Yerler, Orfeus ve Ekin Kargaları Meclisi oldu.
Düşmek Korkusu; başarısızlık korkusu yaşayan bir tiyatro yazarının Morpheus ile karşılaşmasını ve bakışaçısının değişimini konu alıyor.
Üç Eylül, Bir de Ocak; intihar etmek isteyen iş adamı Joshua Norton'ı Sonsuzlar'dan Keder'in sahiplenmesi ile başlıyor. Arzu, Hezeyan ve Keder Morpheus'a karşı bir iddiada birleşiyor. Morpheus, Joshua'nın rüyasını gerçeğe dönüştürüyor.
Thermidor; Johanna Costantine ve Morpheus'un anlaşması ile başlıyor, Fransız Devrimi ardından yaşananlara değiniyor.
Av; yaşlı bir adamın torununa eski doğduğu topraklara dair bir hikaye anlatması ile başlıyor.
Ağustos'ta; Roma İmparatoru Augustus Ceasar'ın bir günü, planları, korku ve umutları anlatılıyor.
Yumuşak Yerler; neyin gerçeklik, neyin rüya olduğunun keskin ve net sınırlar ile çizilmediği bir yerde, 1273 yılında Marco Polo'nun yaşamından bir kesiti aktarıyor.
Orfeus'ta; Yunan mitolojisinde geçen Orfeus'un hikayesi,5 bölüm halinde , Morpheus ile ilişkisi de ön planda vurgulanarak, etkileyici görsellerle yeniden kurgulanıyor.
Ekin Kargaları Meclisi; düşlemde gezen bebek Daniel'ın kuzgun Mathew, Havva, Habil ve Kabil'in anlattığı hikayelere konuk olması ile başlıyor.
Ramazan;
Kesinlikle bir başyapıt okuyorum.Yazar her konuda hikaye yazabilecek hayal gücüne sahip . Serinin devamını sindire sindire zamana yayarak okuyacağım. Bitmesinden korkuyorum.
Reklam
Sandman 6- Fables &ReflectionsEdebiyat
Kitabın orijinal adı Fables&Reflections.
5 kitap sonrasında bile hala şaşırarak okuyorum.
Sandman serisinin kanımca en büyük özelliği mitoloji ve yaşam, rüya ile gerçek, kurmaca ile realite arasındaki sınırın kalkması, hangisi nerede başlıyor bitiyor kolayca ayırt edilememesi.
Bu nedenle de bir insanın nasıl böyle şeyler kurgulayabildiği ve üzerine bir de resmedebildiğine hayranlık duyuyorum.
Kitaptaki “Three Septembers and a January” hikayesi öyle uçuk kaçıktı ki gerçek olabileceğini başta hiç düşünmemişken içimden bir ses “Neden olmasın?” dedi. Meğerse gezegenimizden, İmparator Norton diye bir vatandaş gerçekten de gelmiş geçmiş. Dünya tarihinin nev-i şahsına münhasır konuklarından birini daha bu vesileyle tanımış oldum. Çok da memnun oldum:)
Artık cidden Neil Gaiman ve bu cildi yazan kişilerin zekasına yetişemiyorum. O kadar çok karakter o kadar çok hikaye dönüyor ki beynim almıyor. Bir yerden sonra bazı hikayelerin birbiri ile tekrar birleşmesi beni her seferinde şoka uğratıyor. Bu ciltte aslında çoğu cilde benzer şekilde farklı farklı hikayelerden oluşuyor. Özellikle benim en sevdiğim Rüya’nın oğlunun hayatı ve aşkının anlatıldığı yerler. Sonu çok saykoydu bence. Böyle bir şey beklemiyordum. Yine beğendiğim başka bir hikaye daha ilk ciltlerde Daniel adında bir bebeğin doğumunu okumuştuk. O bebek Rüya için önemli ve annesine onu bir gün alacağım demişti. Şimdi bu ciltte o bebekle ilgili ufak bir kısım var. Hala o ve Rüya’nın arasında ki ilişkiyi tam olarak kafamda kuramadım. Ya da söylediler ben o kadar ayrıntı içinde unuttum/dikkat edemedim.
Çizimler her zamanki gibi güzeldi. Rüya’nın çizimine biraz daha alıştım (arada yine farklı geliyor.) Ama en beğendiğim adamın biri Rüya ve Ölüm hakkında bir hikaye anlatıyor, o sırada görünen çizimler biraz daha çocuksu hani doodle tarzı çizimler olur ya öyle işte. Aşırı tatlıydı.
Bu cilt de böylece bitti. Genel olarak 1,2 ve 3. ciltleri okurken aşırı şaşırdığım yerler olmamıştı ama bu sefer 4,5 ve 6. ciltleri okurken baya şaşırdım. Giderek çok daha karmaşık ve harika bir hikaye oluyor. Sonunun nasıl biteceğini aşırı merak ediyorum.
Zek ile sandman maratonumuz hızla devam ederken benim yorumlarım asla bu hızla devam etmiyor maalesef. olsundu diyerek kendimi avutmak istedim :')
öncelikle bu seriyi okurken üzerinde konuşabileceğim birisi olması beni çok mutlu ediyor. her kareyi Zek e atmamak için kendimi zor tutsam da çoğu zaman ikimiz de cildi bırakıp kurgu, çizimler hakkında sohbet ediyoruz. bir de üzerine okumayı bıraktığımız için kendimize minik fırçalar atmıyoruz da değil.
bu ciltten öncelikle şu şekilde bahsetmek istiyorum. sanki elimizde bir bitki var ve bu bitkinin artık tomurcuğunun açmaya ramak kalmış haliyle karşı karşıyayız. demek istediğim, olaylar, kurgular, kişiler öyle güzel yerine oturuyor ve devamının geleceğini olgunca bize öyle belli ediyor ki. adeta "siz şimdiden bu olaylarla çok yükseliyorsunuz ama daha asıl cevheri görmediniz." der gibi.
bu ciltte bahsedilen ve konu alınan olaylar çok yakın ve tanıdık geldi. her bölümde bahsedilen konular farklı farklı duyguları anlattı ve her birisini hayatımın bir vaktinde farklı bir versiyonunu yaşamışım hissiyatı verdi. hayal kırıklığı, terk edilme, umutsuzluk, çaresizlik, geçiciliğin varlığı, korku.. klişe bir şekilde şunu söyleyeceğim, insanı olgunlaştıran duygular maalesef genelde acı verici olarak sıfatlandırdığımız duygular ve bu yüzden bu cilt için açmaya ramak kalmış bir tomurcuk demek istedim. çünkü benim de olduğu gibi daha bu hikayenin de yaşayacak ve bununla beraber olgunlaşacak vakti var. okuduklarım bana sirayet ediyor ve bu ciltte de bunu görebiliyorum. etmesi de içimi ısıtan bir mutluluk veriyor.
hikayeden ve olaylardan bahsetmedim biliyorum ve bahsetmek de pek istemedim. cildi elinize aldığınızda kendinizi veya size hissettirdiklerini yaşayacağınızı düşünüyorum. ben, bendeki etkileri paylaşmak istedimReklam
Reklam