Fables & Reflections
Neil GaimanYazar:
Neil Gaiman
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 27 dk.
Sayfa Sayısı:
263
Basım Tarihi:
1 Şubat 1994
İlk Yayın Tarihi:
1 Haziran 1993
Yayınevi:
DC Comics
Orijinal Adı:
The Sandman #6
ISBN:
9781563891069
Dil:
İngilizce
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sandman serisinin 6.kitabı Fabllar ve Yansımalar; dinlere, mitolojiye, tarihe yönelik bilgiler ve göndermeler ile birlikte insanlığın doğasına,ölümsüzlüğe,anlam ve güç arayışına dair 9 yaratıcı hikaye içeriyor. Her hikayede ortaya çıkan Morpheus ve faniler ile etkileşimi çarpıcı bir şekilde işleniyor. Bu hikayelerde Sonsuzlar ile birlikte, Julius Ceasar'dan Marco Polo'ya , Harun Er Reşid'den Orfeus'a, Habil ve Kabil'den Havva'ya kadar tarihi ve mitolojik karakterler tekrar kurgulanıp sunuluyor. Hikayelerin hepsini keyifle okumakla birlikte en beğendiklerim; Yumuşak Yerler, Orfeus ve Ekin Kargaları Meclisi oldu.
Düşmek Korkusu; başarısızlık korkusu yaşayan bir tiyatro yazarının Morpheus ile karşılaşmasını ve bakışaçısının değişimini konu alıyor.
Üç Eylül, Bir de Ocak; intihar etmek isteyen iş adamı Joshua Norton'ı Sonsuzlar'dan Keder'in sahiplenmesi ile başlıyor. Arzu, Hezeyan ve Keder Morpheus'a karşı bir iddiada birleşiyor. Morpheus, Joshua'nın rüyasını gerçeğe dönüştürüyor.
Thermidor; Johanna Costantine ve Morpheus'un anlaşması ile başlıyor, Fransız Devrimi ardından yaşananlara değiniyor.
Av; yaşlı bir adamın torununa eski doğduğu topraklara dair bir hikaye anlatması ile başlıyor.
Ağustos'ta; Roma İmparatoru Augustus Ceasar'ın bir günü, planları, korku ve umutları anlatılıyor.
Yumuşak Yerler; neyin gerçeklik, neyin rüya olduğunun keskin ve net sınırlar ile çizilmediği bir yerde, 1273 yılında Marco Polo'nun yaşamından bir kesiti aktarıyor.
Orfeus'ta; Yunan mitolojisinde geçen Orfeus'un hikayesi,5 bölüm halinde , Morpheus ile ilişkisi de ön planda vurgulanarak, etkileyici görsellerle yeniden kurgulanıyor.
Ekin Kargaları Meclisi; düşlemde gezen bebek Daniel'ın kuzgun Mathew, Havva, Habil ve Kabil'in anlattığı hikayelere konuk olması ile başlıyor.
Ramazan;
Kesinlikle bir başyapıt okuyorum.Yazar her konuda hikaye yazabilecek hayal gücüne sahip . Serinin devamını sindire sindire zamana yayarak okuyacağım. Bitmesinden korkuyorum.
Sandman 6- Fables &ReflectionsEdebiyat
Kitabın orijinal adı Fables&Reflections.
5 kitap sonrasında bile hala şaşırarak okuyorum.
Sandman serisinin kanımca en büyük özelliği mitoloji ve yaşam, rüya ile gerçek, kurmaca ile realite arasındaki sınırın kalkması, hangisi nerede başlıyor bitiyor kolayca ayırt edilememesi.
Bu nedenle de bir insanın nasıl böyle şeyler kurgulayabildiği ve üzerine bir de resmedebildiğine hayranlık duyuyorum.
Kitaptaki “Three Septembers and a January” hikayesi öyle uçuk kaçıktı ki gerçek olabileceğini başta hiç düşünmemişken içimden bir ses “Neden olmasın?” dedi. Meğerse gezegenimizden, İmparator Norton diye bir vatandaş gerçekten de gelmiş geçmiş. Dünya tarihinin nev-i şahsına münhasır konuklarından birini daha bu vesileyle tanımış oldum. Çok da memnun oldum:)
Artık cidden Neil Gaiman ve bu cildi yazan kişilerin zekasına yetişemiyorum. O kadar çok karakter o kadar çok hikaye dönüyor ki beynim almıyor. Bir yerden sonra bazı hikayelerin birbiri ile tekrar birleşmesi beni her seferinde şoka uğratıyor. Bu ciltte aslında çoğu cilde benzer şekilde farklı farklı hikayelerden oluşuyor. Özellikle benim en sevdiğim Rüya’nın oğlunun hayatı ve aşkının anlatıldığı yerler. Sonu çok saykoydu bence. Böyle bir şey beklemiyordum. Yine beğendiğim başka bir hikaye daha ilk ciltlerde Daniel adında bir bebeğin doğumunu okumuştuk. O bebek Rüya için önemli ve annesine onu bir gün alacağım demişti. Şimdi bu ciltte o bebekle ilgili ufak bir kısım var. Hala o ve Rüya’nın arasında ki ilişkiyi tam olarak kafamda kuramadım. Ya da söylediler ben o kadar ayrıntı içinde unuttum/dikkat edemedim.
Çizimler her zamanki gibi güzeldi. Rüya’nın çizimine biraz daha alıştım (arada yine farklı geliyor.) Ama en beğendiğim adamın biri Rüya ve Ölüm hakkında bir hikaye anlatıyor, o sırada görünen çizimler biraz daha çocuksu hani doodle tarzı çizimler olur ya öyle işte. Aşırı tatlıydı.
Bu cilt de böylece bitti. Genel olarak 1,2 ve 3. ciltleri okurken aşırı şaşırdığım yerler olmamıştı ama bu sefer 4,5 ve 6. ciltleri okurken baya şaşırdım. Giderek çok daha karmaşık ve harika bir hikaye oluyor. Sonunun nasıl biteceğini aşırı merak ediyorum.
Zek ile sandman maratonumuz hızla devam ederken benim yorumlarım asla bu hızla devam etmiyor maalesef. olsundu diyerek kendimi avutmak istedim :')
öncelikle bu seriyi okurken üzerinde konuşabileceğim birisi olması beni çok mutlu ediyor. her kareyi Zek e atmamak için kendimi zor tutsam da çoğu zaman ikimiz de cildi bırakıp kurgu, çizimler hakkında sohbet ediyoruz. bir de üzerine okumayı bıraktığımız için kendimize minik fırçalar atmıyoruz da değil.
bu ciltten öncelikle şu şekilde bahsetmek istiyorum. sanki elimizde bir bitki var ve bu bitkinin artık tomurcuğunun açmaya ramak kalmış haliyle karşı karşıyayız. demek istediğim, olaylar, kurgular, kişiler öyle güzel yerine oturuyor ve devamının geleceğini olgunca bize öyle belli ediyor ki. adeta "siz şimdiden bu olaylarla çok yükseliyorsunuz ama daha asıl cevheri görmediniz." der gibi.
bu ciltte bahsedilen ve konu alınan olaylar çok yakın ve tanıdık geldi. her bölümde bahsedilen konular farklı farklı duyguları anlattı ve her birisini hayatımın bir vaktinde farklı bir versiyonunu yaşamışım hissiyatı verdi. hayal kırıklığı, terk edilme, umutsuzluk, çaresizlik, geçiciliğin varlığı, korku.. klişe bir şekilde şunu söyleyeceğim, insanı olgunlaştıran duygular maalesef genelde acı verici olarak sıfatlandırdığımız duygular ve bu yüzden bu cilt için açmaya ramak kalmış bir tomurcuk demek istedim. çünkü benim de olduğu gibi daha bu hikayenin de yaşayacak ve bununla beraber olgunlaşacak vakti var. okuduklarım bana sirayet ediyor ve bu ciltte de bunu görebiliyorum. etmesi de içimi ısıtan bir mutluluk veriyor.
hikayeden ve olaylardan bahsetmedim biliyorum ve bahsetmek de pek istemedim. cildi elinize aldığınızda kendinizi veya size hissettirdiklerini yaşayacağınızı düşünüyorum. ben, bendeki etkileri paylaşmak istedim
Seri bitiminde her kitap icin ayri ayri inceleme girecegim ama su anda soylemek istediğim bir sey var ki... Sevgili Neil Gaiman, bu nasıl bir hayal gücüdür? Tek kelime ile kusursuz!
Dayanamayıp ertesi gün girilen güncelleme:
Kitapta birbirine kısmen bağlı kısmen de bağımsız hikayeler var.
Ancak Orpheu'un efsanesini Sandman dilinden okumak, Cesar Augustus ve MArco Polo'nun düşlerine girmek, Habil ve Kabil'in dilinden Adem ve Lilith'in hikayesini dinlemek, ve Harun El Raşid'in Bağdat'ından bugünkü Bağdat'a nasıl dönüştüğünü büyülü bir anlatımla şahit olmak isterseniz okumalısınız.
Hepsi kusursuzdu ama ozellikle Bağdat ile ilgili hikaye oldukça etkileyiciydi. İçerik bir yana, çizimlerdeki sanki hat sanatı kullanılmışçasına farklı olan o oryantel esintiö rengarenk sayfalar, çizim sanatçisinin kalitesini bir kez daha gösterdi. Ayrıca ramazan ayında Sandman'in Bagdat'da kendisine sunulan ikramı reddetmesi ve bölümün de besmeleye gönderme ile başlaması (In the name of Allah, the compassionate, the all-merciful, I tell my tale, for there is no God but Allah, and Mohammed is his Prophet) küçük ama sevimli ayrıntılardı.
The Sandman 6, diğer 5 cilde nazaran daha sakin, daha parçalı ve daha düşünsel bir cilt.
Neil Gaiman bu bölümde rüya evrenini aksiyondan çok, anlam ve atmosfer üzerine kuruyor.
Harika bir eserdi, vakit ayırıp okunacak bir külliyat... Hepsi birbirinden kaliteli hikayelerdim ve çizimleri olan üstüydü her zamanki gibi... En beğendiğim hikayeler Thermidor, Orfeus, Ramazan ve Yumuşak yerler bölümleriydi. Ortaya çıkan bu sanat eseri gibi bir çalışmayı böyle bir yazardan okuyunca insan kendini şanslı hissediyor... Tek tek bölümleri anlatma gereği duymuyorum... Büyüsünü ve gizemini bozmamak için...Acelesiz ve sindire sindire okumak daha keyifli...Bazı bölümler su gibi aksada devamı olduğu için tekrar mutluluk sarıyor içimi... Sandman okumak bir ayırlacalıktı.... İyi okumalar...
10/10
2021 22. kitabı
Çok sayıda kısa hikayeden oluşuyordıu bu sayı ve sanıyorum ki en kalın Sandman'di. Her zamanki gibi büyük bir keyifle okudum, hikayelerin hepsi birbirinden güzeldi.
Ramazan hikayesinin Ramazan bayramına denk gelmesi ve içinde yansıttığı gerçeklik ile sonı çok çarpıcıydı.
Orpheus'un hikayesi de çok güzeldi.
Ama kuşkusuz her hikayede Morpheus'un yer alması sayının en güzel yanıydı. Kendisini birazcık daha yakından tanıma şansı elde ettim. Hala iyi bir karakter mi kötü bir karakter mi karar veremiyorum, şimdiye dek gördüğüm en gri ve ara çizgide olan kurgusal karakter olabilir.
Bitmesin diye yavaş yavaş okumaya devam...
Harikasın be Gaiman!Edebiyat
Puanım 5/5 (%90/100)
Her şeyden önce çok beğendiğimi söylemek istiyorum. 6. cilt bundan öncekilere göre biraz daha uzundu. Yapı olarak 3. cilde (Düş Ülke) benziyor, yani bu ciltte de birbirinden bağımsız (veya çok uzaktan bağlantılı) hikayeler var. Şimdi içerisindeki hikayelerden çok spoiler vermeden kısa kısa bahsetmek istiyorum. Hangilerini sevdiğimi de söyleyeceğim.
1)Düşmek Korkusu: Belki de kitaptaki en kısa hikaye ama gayet güzeldi. Rüyasında düştüğünü gören bir adamı anlatıyor demem yeterli olur.
2)Üç Eylül, Bir de Ocak: Keder ile Morpheus iddiaya tutuşur ve sıradan bir insan kısa süreliğine de olsa Amerika Birleşik Devletleri'nin İmparatoru haline gelir. Çok ilginç ve okuması eğlenceli bir hikayeydi. Sonu harika.
3)Thermidor: Thermidor Fransız Devrimi ile alakalı bir zaman dilimine verilen isim. Hikaye Leydi Johanna Constantine üzerinden ilerliyor. Aynı zamanda Orfeus (Morpheus'un oğlu ve Eurydike'nin kocası) karşımıza çıkıyor. Genel olarak hoşuma giden bir hikayeydi. 7. hikayeyi okuduktan sonra çok daha anlaşılır hale geliyor.
4)Av: Yaşlı bir adam torununa eski zamanlarda yaşamış olan vahşi bir adamın hikayesini anlatıyor. Hikaye içinde hikaye olmasına rağmen okuması zevkli ve kolaydı. Son sayfası harika ötesi bir hikaye.
5)Ağustos: Hikaye Roma İmparatoru Gaius Octavius (Imparator Augustus) üzerinden geçiyor. Gördüğü rüya üzerine bir gününü dilenci olarak geçiren Imparator ve Roma hakkında güzel şeyler öğreniyoruz. Bu hikayenin de sonu çok güzeldi.
6)Yumuşacık Yerler: Marco Polo üzerinden geçen bir hikaye. Çok beğendiğimi söyleyemem bazı yerlerinde sıkıldım. Sona doğru toparladı diyebilirim.
7)Orfeus: Kitaptaki en uzun ve benim en beğendiğim hikaye. Hatta şu ana kadar okuduğum Sandman hikayelerinden en beğendiğim bile olabilir. Adından da anlaşılacağı
Yazar Hakkında
Neil GaimanYazar · 107 kitap
Sandman, Coralin, Stardust gibi modern fantastik kurgu edebiyatında iz bırakmış olan roman ve çizgiromanların yazarı. Fantastik kurgudan bilim kurguya, grafik romanlardan filmlere kadar geniş bir alanda ürün vermiş olan Gaiman; Hugo, Nebula, Bram Stoker gibi kurgu edebiyatının en prestijli ödüllerinin sahibidir.
Neil Gaiman, Polonyalı Musevi bir ailenin çocuğu olarak, 10 Kasım 1960 tarihinde, Portchester, Hampshire, İngiltere’de dünyaya geldi ve Fonthill, Ardingly ve Whiftgift’in de arasında bulunduğu bir dizi Church of England okulunda eğitim gördü.
Gençlik yıllarında, J.R.R. Tolkien, Edgar Allan Poe, Ursula Le Guin gibi fantastik kurgunun ve Roger Zelazny, Robert A. Heinlein gibi bilim kurgunun büyük ustalarının eserlerini takip etti. 80’li yılların başlarında gazeteci olarak çalışmaya başlayan Gaiman, bu sayede ileride kitaplarını basacaklarını umduğu basın dünyasının önemli isimleri ile tanıştı.
İlk yayınlanan kitabı, Duran Duran adlı müzik grubunun biyografisiydi. Bir yandan farklı İngiliz dergilerinde makaleleri yayınlanırken, bir yandan da British Fantasy Society’ye yazdıklarını gönderiyordu.
Kendisi gibi İngiliz olan grafik roman yazarı Alan Moore’dan etkilenek, grafik romanlar için senaryo yazmaya başladı. İlk olarak Moore’un yarım bırakmasının ardından Marvelman’i tamamlayan Gaiman, bu yapıttan sonra, Future Shock, Violent Cases, Black Orchield gibi erken dönem eserlerine imza attı.
1989 yılında, kendisine büyük ün ve servet kazandıracak olan Sandman’i çıkarttı. Dream karakterinin baş rolünde yer aldığı çizgiroman serisi, 1989-1996 yılları arasında 75 fasikül olarak piyasaya çıktı ve daha sonra yapılan eklemelerle birlikte 11 cilt olarak kitaplaştırıldı.
Sandman sonrasında farklı çizgiroman firmaları için Elric, Lady Justice, Shadow Death gibi eserleri kaleme alan Gaiman, 2009 yılında, Batman R.I.P. serisi için yazdığı “Whatever Happened to the Caped Crusader” adlı çizgiroman senaryosu ile grafik roman piyayasındaki uzun süreli sessizliğini bozdu.
Grafik romanların dışında uzun romanlar ve kısa hikayelerle düz yazı alanında önemli eserler veren yazar, Diskdünya’nın yazarı Terry Pratchett ile beraber yazdığı Good Omens ile dünya çapında üne kavuştu. 1990 yılında çıkan romanı, 1996 yılında Neverwhere, 1999 yılında, daha sonra sinemaya da uyarlanan Stardust ve 2001 yılında, en iyi eseri olarak bilinen Amerikan Tanrıları takip etti.
Amerikan Tanrıları’nın başarısı üzerine, romanda ek bir karakter olan Anansi’nin adı altında, yeni bir roman kaleme alan Gaiman, Anansi Boys adlı bu roman sayesinde New York Times Best Seller listesinde bir numaraya kadar yükseldi. Yazarın son romanı, 2008 yılında yazdığı ve çocuklara yönelik olan The Graveyard Book (Mezarlık Kitabı) oldu. Gaiman’ın Anansi Boys dışındaki kitapları Türkçe’ye çevrildi.
Amerikan Tanrıları adlı kitabının yazımı sırasında kendisine bir web blog’u açan Gaiman, eserlerinin yapım aşamasını ve hayatından kesintileri yansıttığı ve journal.neilgaiman.com adresinde bulunan blogunu açıldığı tarihten beri aktif tutmakta ve yazılarını haftalık olarak sürdürmekte.
Minneapolis, Minesota, A.B.D’de, Addams Family House adını verdiği bir evde yaşayan yazar, eski karısı Mary McGrath’la olan evliliğinden Michael, Holly ve Madeleine adlı üç çocuğa sahip ve 2009 başından bu yana, şarkı sözü yazarı Amanda Palmer ile uzun dönemli bir ilişkisi var.
