Mert Öncel
@mimirtells
Akademisyen/Yazar
Yüksek Lisans
Ankara
320 kütüphaneci puanı
1949 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
Herkese selamlar! 2024 bitmeden bu kitabı da çıkartabildiğim için çok mutluyum. Tanrıların Alacakaranlığı ile Sonsuzluğun Melodisi üçlemesi tamamlanmış oldu. Serinin 2 ve 3. kitaplarının 2024'te çıkması bence çok iyi oldu. Seri bittiği için hem mutlu hem üzgünüm ama her zaman ileriye bakmak zorundayım. Yeryüzündeki Valhalla ile başlayan yazarlık serüvenim son hız devam ediyor, 2024 benim için çok zor bir yıldı ama üretmeyi asla bırakmadım. Bu süreçte kendimi daha da iyi tanıdığım için yazdıklarıma da çok etkisi oldu. Ben kendimi geliştirdiğimi düşünüyorum ama tabii buna okuyucu daha iyi karar verecektir.
Seriye başlamak için bitmesini bekleyenler vardı. Ben sözümü tuttum artık sıra sizde. Sonsuzluğun Melodisi'nin yazım sürecinde en en başımdan beri yanımdan olan insanlar vardı. Aramıza yeni kişiler de katıldı. Tek tek saymam mümkün değil ama destek olan kişilere her zaman minnettarım. Okuyanlardan kısa da olsa yorum yazmalarını rica ediyorum, özellikle Goodreads ve 1000Kitap eklersek çok çok iyi olur (biliyorsunuz kitapları ancak bu şekilde tanıtabiliyoruz). Ve tabii ki bana özelden her zaman ulaşabilirsiniz. Beğendiğiniz beğenmediğiniz yerleri konuşuruz ve ben gereken notlarımı alırım.
Sonsuzluğun melodisi çalmaya devam ediyor ve hepimiz eninde sonunda Valhalla'ya döneceğiz...
Reklam
Mert Öncel tekrar paylaştı.
Kitap temasal olarak gayet güzeldi. Güç sahibi kimselerin sistem üzerindeki etkisini eleştiren ve bu durumu değiştirmek isteyen bir karakterin hikayenini anlatıyor.
İlk önce beğendiğim kısımlardan bahsetmek istiyorum. Yazarın mitsel hikayelere ve karakterlere hakim olduğu belliydi. Hikayenin isminden dolayı bir Neo dünyadansa geçmişte geçeceğini düşünüyordum ama beni şaşırttı, hikaye yakın bir gelecekte geçiyordu. Kesinlikle klişe bir hikaye değildi.
Ama bunun yanı sıra daha fazla yer verilmesini isteyebileceğim bir sürü şey vardı kitapta. Karakterlerin iç dünyalarını pek okuyamıyoruz. Duygusal bakış açılarına tam olarak adapte olamıyoruz veya motivasyonları sadece diyaloglardan kısmi miktarda çıkarabiliyoruz. Yedi ölümcül günahı temsil eden karakterlerden “Kibir” dışında olayları kişisel bir perspektiften izleyebildiğimiz bir karaktere çok rastlayamadım.
Kitabı okurken en çok keyif aldığım karakter kesinlikle “Kibir” oldu çünkü okurun en rahat yakınlaşabileceği karakter de oydu.
Savaş sahneleriyle karakterlerin bireysel hikayeleri arasında denge hissedemedim, fazla savaş sahnesi ve az karakter ilişkisi vardı. Ama savaş sahneleri düşünülmüş ve güzel yazılmıştı. Biri öldüğünde yeteri kadar üzüntü hissedemedim (Bir karakter hariç) karakterlerle yakınlaşamadığım için. Yani kısacası hikayenin ana karakterleri çok belliydi ve kimin ölüp ölmeyeceğini anlayabiliyorduk. Olaylar biraz hızlı işleniyordu.
Ama bu hikayenin bir giriş kitabı olduğunu kesinlikle gözardı etmemek gerek. Hikayenin geri kalanında bu sahnelere yer verilmiş olabilir.
Benim kitaba dair yorumum bu şekildeydi, umarım siz de okurken keyif alırsınız.
Bütün gözyaşlarım
Sana akmakta
ve yüreğimdeki son alev
sana doğru yanmakta
Ah, evet, geri gel,
benim bilinmeyen Tanrım! benim acım!
benim son mutluluğum!..
Böylece yatmaktayım işte
kıvranıyorum, eğilip bükülüyorum acılarıyla
bütün o sonsuz işkencelerin
vurulmuşum
senin elindne, sen, avcıların en acımasızı
sen, bilinmeyen - Tanrı...
her yaranın yorgunluğuyla
her soğuğun donmuşluğuyla
kendi iplerin boğazına dolanmış
kendinin tanıyanı!
kendinin celladı!
Reklam