" Bir zamanlar , güzellikle her şeyimi aldın !.. Geriye bir kuru canım kaldı ; o da sana ait değildir... "
Reklam
Helena: Başım döndüğü zaman, etrafımı saran o ıssızlığın içinden korkup titreyerek çıkıyorum. Vücudum o kadar yorgun ki, şimdi dinlenmek isterdim. Fakat benim gibi kraliçelere ve hatta herkese yaraşan şey, korku veren bir sürpriz karşısında bile cesaretle durabilmektir.
"Nasıl her şey diğerleriyle bütün oluyor, her şey bir bütünde örülüyor, bir varlık öteki varlıkta yaşıyor ve iz bırakıyor? Nasıl gök kuvvetleri inip çıkıyorlar? Bereket kokan titreyişler nasıl gökten yere iniyor ve ahenkli sesleriyle tüm âlemi nasıl çınlatıyorlar.
Nasıl bir oyun bu? Ama ah, bu sadece bir oyun!
Ey sonsuz tabiat, seni nereden tutayım ?"
Önceden sahip olduğum şeyleri kendimden uzaklaşmış görüyorum ve kaybolmuş şeyler benim için artık birer gerçek oluyor.
Reklam
Reklam