Kitabı dostum mənim üçün"oxumağa maraqlı kitab axtarıram"dediyim dönəmdə araşdırıb tapmışdı.Burdan ona gözəl tövsiyyəsi üçün təşəkkür edirəm:)Düzünü desəm maraqsız kitab olduğunu düşünürdüm,sırf vaxt keçirmək məqsədilə oxumağa başlamışdım.Lakin irəlilədikcə kitab o qədər axıcı,maraqlı,təsirli olmağa başladı ki,əvvəl ki,düşüncələrimdən peşmanlıq duydum.Əsmərlə,Həmidin hisslərini,münasibətlərini yazar çox gözəl şəkildə təsvir edib.Oxuduqca özümdən həm Həmiddə,həm də Əsmərdə bir parça tapdım.Hər iki obrazla da müəyyən oxşarlıqlarımızın olduğunun fərqinə vardım.Bəlkə də həyatda bir çox insan Əsmər kimi,sevgisini dilə gətirməyə,hətta sevməyə belə gecikmişdir.Necə də ağırdır insanın sevməyə,sevilməyə,yaşamağa,öz xoşbəxtliyinə gecikməsi.Arzu edərdim ki,heç kəs ürəyində saxlayıb,deyə bilmədiyi hisslərinin qurbanı olmasın..