Puan
6.710 üzerinden
Günlüğümden:
Tagore’un Gitanjali’sini okudum. Daha önce de okumuş olabilirim, metinler tanıdık geliyor ama okuduysam ne zaman okudum hatırlamıyorum. Bu okuduğum Cahit Koytak çeviriymiş. Birçok çevirisi var kitabın. Not aldığım parçalar oldu epey. Bike’ye “Cahit Koytak epey etkilenmiş sanırım, üslubu çok benziyor,” dedim, sonra “ya da kendi üslubunu yansıtmış,” diye devam ettim. Bike “Ya Cahit Koytak Tagore’dan etkilenmiş ya Tagore Cahit Koytak’tan,” dedi gülerek. Bu ikincisi olamayacağı için yargı cümlemizi şöyle toparladık: Ya Cahit Koytak Tagore’dan etkilenmiş ya da Tagore’un metni Cahit Koytak’tan.
Dua gibi okudum çoğu şiiri, “alçak sesle ve divanece”. Bazı parçaları okuyup derin bir nefes alırken amin demekten alıkoyamadım kendimi.
Alıntıları buraya yazmayacağım, bir kere deftere yazdım zaten ama bir şeyi not etmek istiyorum. XXIX. şiiri eğer bir gün “Müstear Yaşamak”ı tekrar çalışacak olursam kitaba epigraf yapabilirim. Elbette unutmazsam, aklıma gelirse. Belki aklıma gelmesine yararı olur diye yazıyorum bu notu zaten. Böyle bir şey yapacak olursam bütün çevirilerine bakıp en sevdiğimi almalıyım, bu da önemli. O metin şöyle başlıyor:
“İsmimle hapsetmiş olduğum kişiliğim,
Ağlayıp duruyor bu hapishanede.”
-Rabindranath_Tagore120.jpg){kind=small}
Nobel edebiyat ödüllü yazarın okuduğum ikinci eseri olan 
Gitanjali 'de dünya ile bağını koparıp tamamiyle uhreviyata yönelmiş bir insanın içsel bir ruh hali mevcut. Düz yazı ve "şiirimsi ilahi" temalı bu kitapta yazarın kendi ruh dünyasını görmek mümkün, zira yazarı biraz araştırdığımda bu kitabı eşini ve iki çocuğunu kaybettikten hemen sonra yazmış olduğunu öğrendim. (Bu acılı babanın tüm eserlerini okumayı ahdettim) . Yaşamış olduğu bu travma sonrasında aklınıza hemen isyan gelmesin ki zaten kitapta İsyanın zerresi yok tamamiyle bir adanmışlık ve bağlılık üzerine ilerliyor ilahiler, yakarışlar. Allah'tan Hürriyetini talep ederken bile bir acziyet, bir utangaçlık göze çarpıyor.
"Hürriyet benim tek arzumdur, fakat onu ümit etmekten utanıyorum." SS 12
Kitaptaki yer yer anlam karmaşasını da çeviriye bağlıyorum. Genel hatlarıyla bakacak olursak kitap ortalama bir kitabın sunabildiğinin biraz azını size sunmakta. Beğenme derecem 6.
İyi okumalar
Gitanjali 'de dünya ile bağını koparıp tamamiyle uhreviyata yönelmiş bir insanın içsel bir ruh hali mevcut. Düz yazı ve "şiirimsi ilahi" temalı bu kitapta yazarın kendi ruh dünyasını görmek mümkün, zira yazarı biraz araştırdığımda bu kitabı eşini ve iki çocuğunu kaybettikten hemen sonra yazmış olduğunu öğrendim. (Bu acılı babanın tüm eserlerini okumayı ahdettim) . Yaşamış olduğu bu travma sonrasında aklınıza hemen isyan gelmesin ki zaten kitapta İsyanın zerresi yok tamamiyle bir adanmışlık ve bağlılık üzerine ilerliyor ilahiler, yakarışlar. Allah'tan Hürriyetini talep ederken bile bir acziyet, bir utangaçlık göze çarpıyor.
"Hürriyet benim tek arzumdur, fakat onu ümit etmekten utanıyorum." SS 12
Kitaptaki yer yer anlam karmaşasını da çeviriye bağlıyorum. Genel hatlarıyla bakacak olursak kitap ortalama bir kitabın sunabildiğinin biraz azını size sunmakta. Beğenme derecem 6.
İyi okumalar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ruhun Şarkısı ÜzerineManeviyat
Rabindranath Tagore’un dizeleriyle her sayfada içimde yeni bir ışık yanıyor; Bülent Ecevit’in çevirisiyle bu şiirler bana hem dinginlik hem de derin bir içsel yolculuk yaşatıyor. Okudukça kelimelerin ötesinde bir sükunette yani sessizlikte, ruhumun kendi melodisini duyuyorum.
Gitanjali: Bülent ecevit’in harika çevirisiyle Rabindranath Tagore’ün 1910 yılında yazdığı ve 1913’te Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanmasını sağlayan başyapıtıdır. Bu eserde,Tanrıya duyulan derin sevgi ve övgü var. Eserde Tanrı’ya duyulan sevgi, bir tür içsel arayışa dönüşür; bu arayış hem bireysel hem de evrensel bir boyuta sahiptir. Tagore, Tanrı’yı insanın kalbindeki derinliklere inen bir varlık olarak tasvir eder. Bu yönüyle eser, hem kişisel bir ruhsal yolculuk hem de toplumun manevi yükselmesi için bir çağrı niteliği taşır. Tagore’in hem Hint edebiyatı hem de dünya edebiyatındaki en önemli katkılarından biridir. Gitanjali, şiirsel bir dile sahip olup, derin felsefi temalarla yoğrulmuş bir koleksiyondur. Beğendiğim alıntılarıyla sonlandıralım
“Seni hatıralarla ve mağlubiyetimin çelenkleriyle süsleyeceğim.İradem, beni hiçbir zaman yenilmeden kaçmaya bırakmaz
Emin olarak biliyorum ki, gururum duvarlarda parçalanacak ve benim boş kalbim, kırık bir ney gibi hıçkırarak çalacak ve taş, gözyaşlarıyla eriyecek.”
…
Öyle ise kalbim, ellerini çek ve müdafaanı sessizce bırak ve düşün ki konulduğun yerde gayet rahat oturmak senin
için iyi bir tâlidir.”:::!!!
Nobel edebiyati ödülü sahibi Rabindranath
Tagore'nin Gitanjali kitabi kisa ilahiler, siirler ve
Allaha seslenişlerden oluşuyor. Eserleri Bengal dilinde yazan, sonra yine kendisi Ingilizce'ye tercüme eden Tagore, bu sekilde tüm eserlerini dünyaya duyurmustur. Bu eseri de dilimize kazandiran Bülent Ecevit olmuştur.
Kitapta yer alan Hint ilahileri derin manali ve mistik bir anlatima sahip. Sevgi anlayisi ve sevginin gösterisini isleyen metin parçalari, ifade edilis tarzlari kültür farkindan dolayi biraz farkli gelebilir. Arada kopukluklar olsa da vermek istedigi mesaj güzel.
Keyifli okumalar dilerim