İnanıyorum söylediğini candan söylediğine,
Ama bugünkü karar yarın bozulur çok kez.
Hafızanın kulu olmaz kararımız,
Çabuk doğduğu için büyümeden ölür,
Nasıl ki ham meyve dalında durur da,
Oldu mı kendiliğinden düşüverir yere.
Kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak,
En çabuk unuttuğumuz şeydir, ne yapsak.
Tutku bitti mi, istem de biter gider,
Ateşli sevinçler de kederler de
Yeminleri yakarlar kendileriyle birlikte.
Sevincin en coştuğu yerde dert en çok yerinir,
Bir dokunmada dert sevince döner, sevinç dertlenir.
Madem bu dünya bile yok olacak bir gün
Sevginin bitmesine insan neden üzülsün?
Sevgi mi kederi kovalar, kader mi sevgiyi?
Daha kimseler çözmedi bu bilmeceyi.
Düşen büyük adamı en sevdiği unutur,
Yükselen züğürde düşmanları dost olur.
Sevgi talihinin peşindedir diyecek insan
Bunca dost görünce büyüklere kul kurban!
Başı darda olan dayanak aramaya görsün,
Sözde dostları düşman kesilir bütün.
Ama ilk düşünceme döneyim yine
İsteklerimiz öyle çatışır ki kaderimizle
Bütün kurduklarımız yıkılır gider.
Düşünceler bizim, olaylar bizim değiller.
Sen yine bir daha evlenmeyeceğine inan,
İnancın değişir kocan öldüğü zaman.
Şimdi olacak bir şey yarına kalmaz,yarına kalacaksa,bugün olmaz.Bütün mesele hazır olmakta. Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin gerçekten sahibi olmamış,erken bırakmış ne çıkar.
Reklam
“Şimdi olacak bir şey yarına kalmaz, yarına kalacaksa, bugün olmaz.Bütün mesele hazır olmakta.
Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin gerçekten sahibi olmamış, erken bırakmış ne çıkar.
Ne olacaksa olsun!”
... insan zaman içinde büyürken gelişen yalnızca kaslar ve sinirler değildir.
Beden geliştikçe, kafanın içindeki, ruhtaki görünmez unsurlar da genişler.
"Kötü fallar umrumda değil benim. Serçenin ölmesinde bile bildiği vardır kaderin. Şimdi olacak birşey yarına kalmaz, yarına kalacaksa, bugün olmaz. Bütün mesele hazır olmakta.."
Reklam
Reklam