kendi hayatımızı yaşayalım. Başkalarıyla, başkaları için değil, kendi kendimize, kendi kendimiz için yaşayalım.
“Evvel zamanda, insanlar daha hayvanlara pek yakın iken ferdî izdivaç yokmuş. Sürü hâlinde yaşarlarmış. Kabilenin bütün erkekleri, bütün kadınların müsavi surette kocası imiş.”
Dünyada bir kadını en utandıran şey kocasının onu başkalarından kıskanmasıdır. Çünkü kocasının kadını kıskanması sarih bir ‘şüphe’ demektir. Şüphe ise ‘gayr-i resmî bir itham’dır. İtham altında yaşamak ise mücrimlikten daha ağırdır.
Onca kadınlar seraptan vücutlar; el sürülünce hemen sönerler.